และคนที่เขาดูถูกแน่นอนว่าย่อมไม่มีทางที่จะยินยอมไปเป็นศิษย์มันเด็ดขาด!
“เรื่องที่ข้าคิดบอกเจ้าก็คือ..หากอาวุโสจ้าวเฟิงคิดฆ่าเจ้า เช่นนั้นเจ้าก็ไร้หนทางเดิน…แต่ถ้าอาวุโสจ้าวคิดรับเจ้าเป็นศิษย์เจ้าก็ต้องรีบตอบรับเสีย เพราะหากเจ้าเป็นศิษย์ของอาวุโสจ้าวเฟิงแล้ว หลิวฮ่วนมันก็ไม่มีวันกล้าแตะต้องเจ้าอีกเด็ดขาด”
โจวฉีกล่าวออกด้วยสีหน้าจริงจัง “ที่หลิวฮ่วนเร่งให้ข้าสละชีวิตฆ่าเจ้าภายใน 3 วัน เพราะมันหวาดกลัวอาวุโสจ้าวออกจากการปิดด่านฝึกฝน…”
“หากเจ้าตายก่อนที่อาวุโสจ้าวจะออกจากการกักตัวฝึกตน…เช่นนั้นอาวุโสจ้าวก็เหมือนติดค้างหลิวฮ่วนเรื่องหนึ่ง กล่าวได้ว่าหากเจ้าตายผู้ที่ได้รับประโยชน์ที่สุดก็คือหลิวฮ่วน”
โจวฉีกล่าวกำชับ
“อ้อ? เช่นนั้นข้าเลยต้องรับจ้าวเฟิงเป็นอาจาย์?”
ต้วนหลิงเทียนเย้ยหยัน “โจวฉี ไม่ทราบเจ้ามีสิทธิ์ตัดสินใจแทนข้าตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“เจ้าจักตัดสินใจอย่างไรแน่นอนว่าล้วนขึ้นอยู่กับเจ้า…ข้าเพียงแค่กล่าวแนะนำต่อเจ้าเท่านั้น และหลังจากวันนี้ไปก็นับได้ว่าพวกเรามีศัตรูร่วมกันอย่างหลิวฮ่วน! ข้าหวังเพียงว่าเจ้าจะสามารถรอดชีวิตและเติบโตได้อย่างดี เพราะหากเจ้าเติบโตเก่งกล้ามากขึ้นเท่าไหร่ เจ้าก็จะยิ่งกลายเป็นฝันร้ายของหลิวฮ่วนมากขึ้นเท่านั้น!”
