“เหอะๆ…ข้าตาฝาดไปหรือไม่? ศิษย์พี่ต้วนไม่ได้ใช้ศาสตราเซียนอันใด แต่เพียงเสียเปรียบศิษย์พี่เฝิงแค่เล็กน้อยงั้นเหรอ…งั้นถ้าไม่ใช้ศาสตราเซียน ไม่ใช่ว่าศิษย์พี่เฝิง…”
“นั่นสิ นี่ศิษย์พี่ต้วนแข็งแกร่งเกินไปหรือไม่ รับดาบใหญ่ใช้ออกด้วยวรยุทธ์แข็งกร้าวอย่างประทับไท่ซานตรงๆ แต่ยังมิบาดเจ็บอันใดเนี่ยนะ? นี่มือพี่ท่านหลอมมาจากเหล็กหมื่นปีรึไร?”
“ดูเหมือนว่าประลองเป็นตายวันนี้ ก็ไม่แน่ว่าผู้ที่ต้องตายจะเป็นศิษย์พี่ต้วนเสียแล้ว…”
……
คนที่กล่าวออกอย่างหลังล้วนเป็นศิษย์ฝ่ายนอกที่เป็นกลางไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดเป็นพิเศษ พวกมันอดไม่ได้ที่จะตกใจกับความแข็งแกร่งที่ต้วนหลิงเทียนเผยออกมาให้เห็น
เหล่าผู้ดูแลและอาวุโสฝ่ายนอก ก็ชักสีหน้าเคร่งขึ้นมาไม่น้อย
“นับว่าสมคำร่ำลือยิ่งนัก…ต้วนหลิงเทียนนั่นร้ายกาจยิ่ง!”
ศิษย์ฝ่ายในที่มาชมดูอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความตกใจ
เฝิงฟ่านนั้นแม้จะอยู่แค่อันดับ 5 แต่ก็ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในศิษย์ฝ่ายนอก ทั้งยังติดอันดับในรายนามปฐพี ทำให้ศิษย์ฝ่ายในบางคนก็ไม่แน่ว่าจะเอาชนะมันได้
“ปะ…เป็นไปได้ยังไงกัน!?”
เห็นฉากนี้โจวฉีกลายเป็นตื่นตระหนกไม่น้อย มันไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะสามารถรับการโจมตีของเฝิงฟ่านได้ตรงๆแบบนี้!
ถึงแม้ว่าพลังดาบจะถดถอยลงไปส่วนหนึ่งจากตอนแรก ทว่านั่นก็คือพลังอำนาจที่เพิ่มพูนขึ้นมาเพราะศาสตราเซียนแล้ว!
