ตอนนี้มันบังเกิดความต้องการฆ่าต้วนหลิงเทียนขึ้นมาโดยส่วนตัวแล้ว หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนแฉให้มันอับอายต่อหน้าผู้คน!
ผู้ชมที่ยืนอยู่ก็ไม่ใช่ชนชั้นต่ำทราม ทั้งหลายกลับมารู้สึกตัวในพริบตา คราวนี้สายตาที่มองไปยังต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ยังต่างจากเดิมไม่น้อย
“จะอย่างไรดาบเมื่อครู่ของเฝิงฟ่านก็มีอำนาจเพิ่มพูนของศาสตราเซียน…เรียกว่าแม้จะออกแรงเต็มที่ แต่หากไร้ศาสตราเซียน ก็ยังแข็งแกร่งมิเท่า…”
ต่งชงมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาซับซ้อน กล่าวพึมพำออกมา
วาจาของมันกล่าวอีกอย่างได้ว่า…หากไม่ใช้ศาสตราเซียน เฝิงฟ่านย่อมไม่ใช่คู่มือต้วนหลิงเทียนเลย!
เรื่องนี้ไม่เพียงแต่ต่งชงเท่านั้นที่เห็น ยังรวมถึงเหล่าผู้ดูแลและอาวุโสฝ่ายนอกอย่างหวงเฉิงอีกด้วย…โดยเฉพาะหวงเฉิง ยามนี้สีหน้ามันกลายเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากแล้ว!
ตอนแรกมันคิดว่าเฝิงฟ่านคงต้องฆ่าต้วนหลิงเทียนได้อย่างไร้ข้อผิดพลาดใดๆ…
ทว่าจากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ เกรงว่าคงไม่มีความแน่นอนอะไรทั้งนั้น
คะแนนอุทิศจำนวน 360,000 แต้มของมันกำลังตกอยู่ในความเสี่ยง…มีโอกาสหายไปกับสายลม!
เหล่าอาวุโสฝ่ายนอกคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งอกและลอบพึงพอใจอยู่บ้าง ที่ไม่ได้แทงเดิมพันอะไร
หาไม่แล้วป่านนี้พวกมันคงได้เครียดกังวลเช่นกัน!
มาถึงตอนนี้พอพวกมันต่างหันมองไปยังหวงเฉิงอย่างพร้อมเพรียง พอเห็นใบหน้าเบี้ยวๆของหวงเฉิง ต่างก็อดไม่ได้ที่จะลอบสะใจเบาๆ
