ตอนที่ 3483 มืดลง
ฟังวาจาของนางแล้ว กลิ่นอายของเจ้าแห่งบัวดำเย็นเยือกโดยพลัน ทั้งถ้ำเปลี่ยนเป็นหนาวเย็นเสียดกระดูก ปราณที่น่าอึดอัดและโสมมเวียนวนอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นเจ้าแห่งบัวดำเบี่ยงกายไปข้างหน้า มือหนึ่งคว้าลำคอของเสวี่ยซินแล้วยกนางขึ้น
เสียงเยือกเย็นเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารดังขึ้นข้างหูนาง “เจ้าคิดว่าข้าสู้เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่ได้หรือ”
อวิ๋นเสวี่ยซินถูกบีบคอ สองเท้าลอยอยู่เหนือจากพื้น แรงกดดันมหาศาลกดอัดลงมา ทำให้นางรู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้นางแค่คืบ สองมือนางจับมือเขาแน่น อ้าปากพยายามหายใจ
นางอยากเอ่ยปากขอชีวิต ทว่ากลับพูดอะไรไม่ออกสักคำเดียว ตอนนางคิดว่านางจะถูกบีบคอตายแล้วนั้น นางเพียงรู้สึกว่าร่างกายถูกเหวี่ยงไปอย่างแรง กระแทกลงบนเตียงน้ำแข็งโดยพลัน
“บัวดำของข้าต้องการปราณหยินแท้มาบำรุง ในฐานะที่เป็นคนของข้า เจ้ามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ไม่อาจปฏิเสธได้!” เขาพูดด้วยเสียงเย็นชา ก้าวอาดๆ ไปที่เตียงน้ำแข็งหลังนั้น พอโบกมือแล้ว ลมปราณสีดำสายหนึ่งพุ่งออกไป แบ่งตัวเป็นสี่สายก่อนพันธนาการมือเท้าของอวิ๋นเสวี่ยซิน ตรึงนางบนเตียงน้ำแข็งอย่างแน่นหนาไม่ต่างจากตัวอักษร 大
“อย่า! อย่า! ท่านอย่า
