ะเบนสายตาอย่างเย็นชา เขายกกาชาเทชาร้อนเติมให้เฟิ่งจิ่ว พวกเขาสองสามคนนั้นเขาล้วนรู้จัก แต่คิดไม่ถึงเลยว่ายิ่งเวลาผ่านไป พวกเขาจะยิ่งน่ามองขึ้นเรื่อยๆ
เฟิ่งจิ่วพิจารณาพวกเขา เห็นพวกเขาดูราศีจับยิ่งกว่าตอนยังเยาว์ ท่วงท่าของแต่ละคนโดดเด่นขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วย
ใช่ พวกเขาสง่างามไม่ธรรมดาอยู่แล้ว วิสัยทัศน์ไม่ต่ำต้อย หลายปีผ่านมาแล้ว ยิ่งโดดเด่นขึ้นกว่าเดิมก็เป็นเรื่องปกติ เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้ว นางยิ้มขึ้นมา “ไม่พบกันหลายปี เห็นทีพวกเจ้าคงสบายดีสินะ!”
พวกซ่งหมิงและหนิงหลางมองเฟิ่งจิ่ว เห็นนางยังคงสวมชุดสีแดงทั้งตัว ดวงตาเป็นประกายน่ามอง นางนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างสบายใจ กลับแผ่กลิ่นอายสูงส่งสง่างามออกมา ทำเอาพวกเขาหวั่นไหวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ตอนพบนางครั้งแรก นางมีกลิ่นอายของจิตวิญญาณโบราณที่เจ้าเล่ห์และมีไหวพริบ วันนี้วันคืนผ่านพ้นไป กลิ่นอายพวกนั้นหายไปแล้ว ที่ปรากฏให้เห็นมีเพียงความงามสง่าและสงบนิ่ง
ท่าทางคนที่เติบใหญ่ไม่ใช่แค่พวกเขา นางเองก็เติบใหญ่เช่นเดียวกัน
……….
