ตอนที่ 3453 ลองถาม
เขากระแอมเสร็จก็มองคนทั้งสอง หมดคำจะกล่าวอยู่บ้าง “สตรีอย่างพวกเจ้าสองคนเห็นข้าเป็นบุรุษคนหนึ่ง อีกทั้งยังพูดเรื่องขืนใจอะไรนั่นต่อหน้าผู้อาวุโสเช่นนี้ ไม่รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสมบ้างหรือ”
ฟังดังนั้นทั้งสองคนก็มองหน้ากัน ยิ้มพลางกล่าว “เช่นนั้นไยท่านไม่ไปพักผ่อนก่อนเล่า พวกข้ายังมีเรื่องต้องคุยกันอีกนานมาก!”
หวันเหยียนสือซานเห็นดังนั้นพลันพยักหน้า “ดีเหมือนกัน พวกเจ้าไม่ได้พบกันมานาน คุยกันไปเถอะ! ข้าจะไปนอนก่อนแล้ว” พูดจบเขาก็ลุกขึ้น สะบัดมือเดินออกไปข้างนอก
คืนนี้เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนเชียนหวาสองคนคุยกันตลอดทั้งคืน จนกระทั่งฟ้าเริ่มสว่าง เฟิ่งจิ่วจึงค่อยออกจากเวิ้งสวนท้อ มุ่งหน้ากลับสู่จวนตระกูลเฟิ่ง
ตอนนางกลับถึงในลานของจวน พลันเห็นจวินเจวี๋ยซางในชุดสีขาวดื่มสุราอยู่ในลานเรือนของนาง นางเห็นแล้วหัวเราะเสียงเบาก่อนถาม “เหตุใดมาดื่มสุราที่เรือนของข้าตั้งแต่เช้าเช่นนี้”
จวินเจวี๋ยซางมองนาง ถามว่า “เจ้าไปพบนางมาหรือ”
“ใคร” เฟิ่งจิ่วแสร้งโง่ถาม
“นอกจากหวันเหยียนเชียนหวาแล้วยังมีใครอีก” จวินเจวี๋ยซางพูด มองนางแล้วถาม “นางอยู่ที่นี่ใช่หรือไม่ อยู่ที่ไหน เจ้าคิดจะซ่อนนางอี
