ตอนที่ 3427 ตามมา
ได้ยินดังนั้นแล้ว มุมปากของเซวียนหยวนโม่เจ๋อยกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตาสีดำลึกล้ำปรากฏความอ่อนโยน สองมือเขากอดเอวนาง ก่อนจะกดศีรษะลงจุมพิตนางที่หน้าผาก
“อืม ไม่น่านาน” มือใหญ่ลูบเรือนผมสีดำขลับของนาง เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์เอ่ยว่า “ไปเถอะ!”
เฟิ่งจิ่วถอยไป มองเขาอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง คราวนี้ค่อยหมุนกายเดินไปข้างหน้า กระตุ้นปราณกระโจนตัวขึ้นไปบนเรือเหาะ ยืนบนหัวเรือแล้วก็มองเขา จนกระทั่งเรือเหาะเคลื่อนที่อย่างช้าๆ เริ่มออกห่างไปเรื่อยๆ เขาในสายตานางถูกเมฆขาวบดบังหลังจากนั้น นางถึงถอนสายตากลับมาและนั่งลงร่วมกับทุกคน
“ท่านแม่ ท่านจะคิดถึงท่านพ่อหรือไม่ ท่านพ่อจะกลับมาเมื่อไร” ห้าวเอ๋อร์มาถึงข้างกายนาง มือเล็กคู่หนึ่งกอดขานางพลางเงยหน้าเล็กๆ ขึ้น
“เมื่อเขาเสร็จธุระแล้วย่อมกลับมา ไม่น่านานมาก” เฟิ่งจิ่วยิ้มกล่าว ยื่นมือไปลูบศีรษะเขา
โม่เฉินมองนาง ในสายตาอ่อนโยนสงบนิ่งแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนที่ยากจะรับรู้ได้ ขณะเคลื่อนสายตา แววตาเขาพลันวูบไหว พอมองไปยังด้านหลังเรือเหาะแล้ว ริมฝีปากเขาก็คลี่ยิ้มจาง “ข้างหลังมีคนตามมา”
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างหันกลับไปมอง เห็นเพียงเงาร่างสีขาวสายหนึ่งเหย
