่สวีโกรธจนพุ่งไปตบเขาอีกรอบ “ตอนแกวางแผนทำร้ายฉัน ทำไมแกไม่คิดว่าฉันเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของแกบ้าง พอถึงตอนนี้ถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นน้องชายของฉันเหรอ ถุย! เข้าคุกไปซะไป๊!”
เพราะแบบนี้ เผิงเจี่ยที่มีใบหน้าเหมือนหมูบวมปูดจึงโดนตำรวจพาตัวไป
แม้จะพ่นผ่อนลมหายใจออกมาแรง แต่คุณแม่สวีกลับดูไม่มีความสุขเท่าไหร่ ขณะมองภาพเผิงเจี่ยที่เดินหลังค่อมจากไป ‘ติ๊ง’ น้ำตาเธอก็ไหลออกมา ทำไมล่ะ ทำไมถึงต้องสนใจสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเองด้วย?!
เมื่อเห็นแม่เป็นแบบนั้น สวีข่ายอวิ๋นก็รู้สึกปวดใจมาก
คุณแม่สวีเช็ดน้ำตา แววตาไม่แสดงความอ่อนแออีก แล้วก็กล่าวว่า “ไป เราต้องขอบคุณอาจารย์เฝ่ย ถ้าไม่ได้เธอ ครอบครัวของเราอาจถูกหลอกไปตลอดก็ได้”
ตอนคุณแม่สวีได้ยินคำพูดและการกระทำที่ไม่เคารพต่ออาจารย์เฝ่ยของสวีข่ายอวิ๋นก่อนหน้านี้มาแล้ว เธอจึงสอนบทเรียนให้แก่เขา เธอเตรียมซองอั่งเปาจำนวนมากจนน่าตกใจมาด้วย แต่จางเฉิงกลับหยุดเธอไว้
จางเฉิงพูดอย่างรู้สึกละอายใจว่า “อาจารย์เฝ่ยเป็นคนซื่อสัตย์และไม่ใส่ใจเรื่องเงินทอง เพราะงั้นจ่ายเงินสามพันหยวนสำหรับค่าดูฮวงจุ้ยให้ก็พอครับ เพราะถ้าให้มากกว่านี้ คุณป้าจะฝ่าฝืนกฎของอาจารย์ ส่วนเงินนี่ คุณสามารถนำไปบริจาคที่ไหนก็ได้ ผมคิดว่าอาจารย์เฝ่ยน่าจะดีใจที่ได้เห็นคุณป้าทำความดีนะครับ”
“โอ้ เสี่ยวเฉิงพูดถูก” คุณแม่สวีส่งซองกระดาษอีกซองให้หญิงสาว เมื่อเห็นเฝ่ยไป๋ลู่รับไปแล้ว จึงได้ใจเย็นลง
“ไปละ”
