ตอนที่ 3420 รู้
ฟังดังนั้นแล้ว หวันเหยียนเชียนหวาก็มองเขา สีหน้าค่อนข้างสับสน ราวกับกำลังคิดว่าจะเอ่ยปากพูดเรื่องนี้กับเขาอย่างไร
ทว่าเห็นสีหน้าสับสนของนางแล้ว หวันเหยียนสือซานพลันรู้สึกหนักใจขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เขาเอ่ยถามด้วยความระมัดระวังว่า “เชียนหวา เจ้าบอกกับข้ามาตามตรง เจ้า…เจ้าไม่ได้ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่ได้ใช่หรือไม่”
หวันเหยียนเชียนหวาชะงักไป จากนั้นหัวเราะพรืดออกมา “ท่านอาสือซาน จินตนาการของท่านล้ำเลิศเกินไปแล้ว ข้าจะเป็นโรครักษาไม่ได้อะไรที่ไหน”
เห็นสีหน้านางเหมือนไม่ได้กำลังโกหก เขาจึงถามต่อว่า “ในเมื่อไม่ใช่ เหตุใดเจ้าสีหน้าซีดขาวขนาดนี้ แถมยังอาเจียนอีกต่างหาก ทั้งยังไม่ยอมให้หมอมาตรวจดูด้วย เจ้าเป็นอะไรกันแน่”
ตอนนี้นางนั่งตัวตรง เก็บรอยยิ้มบนใบหน้าไป จากนั้นมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านอาสือซาน ข้าจะพูดกับท่านตามตรง!”
“อืม เจ้าพูดเถอะ”
ท่าทางของนางทำให้หวันเหยียนสือซานเครียดเกร็งขึ้นมา เขานั่งตัวตรงและมองนางอย่างจริงจังเช่นกัน ในใจกำลังคิดว่าหากเป็นโรครักษาให้หายยากอะไรขึ้นมา อย่างมากเขาก็กลับไปพบเฟิ่งจิ่ว ตามอีกฝ่ายมาตรวจดูนางก็ใช้ได้แล้ว
“ข้าตั้งครรภ์แล้ว”
หวันเหยียนเ
