ชียนหวามองเขาพลางกล่าว ทันใดนั้นพลันรู้สึกว่านางนั้นเป็นหลานสาว มาพูดเรื่องนางตั้งครรภ์ให้ท่านอาคนหนึ่งฟังแล้วดูน่าขันอยู่บ้าง
หวันเหยียนสือซานที่กำลังวางแผนอยู่ในใจฟังนางพูดเสียงเบาแล้ว ทันใดนั้นเขาก็พยักหน้า “ตั้งครรภ์แล้ว? ที่แท้ก็ตั้งครรภ์นี่เอง นี่เป็นเรื่องดี”
ทว่าสิ้นเสียงนั้น เขาก็ตัวแข็งทื่อขึ้นมาในทันใด ก่อนจะผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ รีบร้อนจนทำเก้าอี้ล้มคว่ำลงกับพื้น พร้อมกับแหวเสียงดัง “ตั้งครรภ์แล้ว? เจ้าบอกว่าเจ้าตั้งครรภ์แล้ว?”
“เบาเสียงหน่อย!” หวันเหยียนเชียนหวารีบกล่าว ถลึงตามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้าไม่อยากให้พวกท่านพ่อรู้”
สองคนสนทนากันอยู่ในเรือน กลับไม่รู้ว่าชายชรา ไปจนถึงเจ้าตระกูลหวันเหยียนและหวันเหยียนเชียนหลันที่กำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาจากข้างนอกนั้นได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจแล้ว พลันชะงักฝีเท้าพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย มีสีหน้าตระหนกกันทั้งหมด
เชียนหวาตั้งครรภ์? นางยังไม่ได้แต่งงาน จะตั้งครรภ์ได้อย่างไร? เด็กคนนี้เป็นลูกของใคร? เหตุใดนางกลับมาแล้วไม่บอกกล่าวพวกเขา? หรือว่าถูกคนรังแกอยู่ข้างนอกนั่น?
ทันใดนั้นพลันเกิดความคิดมากมายขึ้นในใจคนทั้งสาม ทว่าก็รู้สึก
