รุ่งเรืองสักแห่ง รอบุตรของนางคลอดออกมา
แต่เพราะใกล้ถึงงานแต่งงานของเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อแล้ว ถึงตอนนั้นนางย่อมต้องไปร่วมอวยพรเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ตอนนี้นางจึงกำลังวางแผนอยู่ว่าพอถึงเวลาแล้วจะไปรอคลอดบุตรที่อารามสวนท้อของราชวงศ์เฟิ่งจิ่ว หรือรอคลอดบุตรที่อื่นดีกว่ากัน
หลังจากนั้นสองสามวัน หวันเหยียนเชียนหวาและหวันเหยียนสือซานก็มาถึงที่ตั้งของตระกูลหวันเหยียน เมื่อเข้าใกล้อาณาเขตของตระกูลหวันเหยียน พวกเขาพลันสัมผัสได้ถึงลมหยินที่ตลบมาถึงข้างกาย
ทว่าสำหรับพวกเขาสองคนแล้ว ภายในร่างกายมีปราณพลังวิญญาณกล้าแกร่งคุ้มกัน กอปรกับเป็นบุคคลระดับสูงของตระกูล ปราณหยินเหล่านั้นย่อมไม่อาจมากล้ำกรายพวกเขาได้
ทว่าพวกเขายังไม่ทันเห็นประตูหน้าของตระกูลหวันเหยียน ก็กลับได้ยินเสียงการต่อสู้ดังมาจากข้างหน้าแล้ว รวมถึงเสียงร้องอย่างน่าเวทนาด้วย เมื่อได้ยินเสียงนั้น สองคนก็ต่างขมวดคิ้ว
หวันเหยียนสือซานมองหวันเหยียนเชียนหวาที่อยู่ข้างๆ ถามขึ้นว่า “ไม่ได้บอกว่าเป็นตระกูลสันโดษหรือ เหตุใดยังมีการต่อสู้ที่นี่ ฟังดูแล้วเสียงดังไม่น้อยเลย”
หวันเหยียนเชียนหวาพุ่งไปข้างหน้า พลางกล่าวว่า “ในสายตาของตระกูลอื่น
