กครั้ง กระบี่ยาวด้ามนั้นหักงอ ปลายกระบี่แหลมคมแทงตรงหัวใจของคนคนนั้นแทน
สวบ!
ฉึก!
ปราณกระบี่ดุดันพร้อมด้วยปราณน่าครั่มคร้ามแทงออกไป ทิ่มแทงหัวใจคนผู้นั้นด้วยความเร็วดุจดาวตก ทะลุจากหน้าอกโดยตรง
คนผู้นั้นร้องโหยหวน เงาร่างถูกแรงนั้นผลักออกไปหลายหมี่ ฝีเท้าซวนเซก่อนล้มลงบนพื้น ดวงตาสองข้างเบิกโพลงจ้องมองข้างหน้าเขม็ง เลือดสดๆ ไหลออกมาจากมุมปาก มือข้างหนึ่งกุมหน้าอกที่มีกระบี่ปักอยู่ คล้ายกับอยากเอ่ยวาจา ทว่าเมื่ออ้าปากกลับกระอักเลือดออกมาอย่างแรง สุดท้ายแล้วร่างกายก็กระตุกสองสามครั้งก่อนหมดลมหายใจไป
“กล้าทำร้ายคนตระกูลหวันเหยียนของข้า! ล้วนต้องตาย!”
เสียงเย็นชาและไร้ปรานีดังออกมาจากปากของหวันเหยียนเชียนหวา เสียงนั้นแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลและสั่นสะท้านแก้วหูของทุกคนในที่นี้ ทำให้พวกเขาพลันใจสั่นอย่างรุนแรง ความเย็นเยียบสายหนึ่งแทรกขึ้นมาจากฝ่าเท้า จู่โจมก้นบึ้งของหัวใจจนรู้สึกหวาดกลัว
เพราะเหตุการณ์ที่เกิดอย่างกะทันหัน ทุกคนล้วนหยุดการกระทำ แต่ละคนมองไปที่สตรีชุดสีแดงที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมา ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตกใจและเหลือเชื่อ
“ทะ…ท่านอาหญิง!”
เด็กหนุ่มที่ถูกหวันเหยียนเชียนหวา
