ตอนที่ 3403 ผิดนัด
เห็นจวินเจวี๋ยซางที่อยู่ข้างหน้ามีความเป็นมนุษย์เพิ่มมากขึ้นจากที่เห็นครั้งก่อนเล็กน้อย นางก็เม้มปากยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่ “พี่สาวข้าเล่า นางเป็นอย่างไรบ้าง”
จวินเจวี๋ยซางมองนาง กล่าวอย่างเย็นชา “โอสถของนางเป็นสิ่งที่เจ้ามอบให้นางใช่หรือไม่ นางทำเรื่องอะไรเจ้ารู้หรือไม่”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม แบมือสองข้าง “พี่สาวข้าทำเรื่องอะไร ข้าไม่รู้จริงๆ”
เห็นดังนั้นแล้ว จวินเจวี๋ยซางเพียงรู้สึกถึงโทสะในใจ มือที่ไพล่อยู่ข้างหลังกำเป็นหมัดแน่น เขารู้ชัดเจนว่าเฟิ่งจิ่วแสร้งทำเป็นไม่รู้ ความจริงแล้วนางกลับรู้ดีมากว่าหวันเหยียนเชียนหวาก่อเรื่องอะไรเอาไว้ แต่เขามาถึงที่นี่แล้ว กลับไม่อาจพูดเรื่องนั้นออกมาได้เสียอย่างนั้น
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ข่มความรู้สึกมากมายที่อยู่ในใจเอาไว้ ถามว่า “เจ้าไม่คิดจะบอกจริงๆ ใช่หรือไม่ว่านางอยู่ที่ไหน”
เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ข้าไม่รู้ว่านางไปที่ไหน จึงไม่อาจบอกอะไรกับเจ้าได้!”
“เจ้าควรจะรู้ว่าต่อให้ตอนนี้ข้าหานางไม่พบ ทว่าสักวันก็ต้องหาพบอย่างแน่นอน!” จวินเจวี๋ยซางกล่าว สะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง จากนั้นก็หมุนกายจากไป
เห็นเงาหลังเขาเดินจากไป เฟิ่งจิ่วจึงยิ้มออกมาอีกครั้ง เขาร้อนใจเสียบ
