บทที่ 852 ส่งสัญญาณทางสายตาให้กัน
“ท่านแม่ ข้าถูกเอาเปรียบเจ้าค่ะ…” หลิวซื่อได้ยินคำพูดนี้ก็ไม่พอใจ รีบเปิดเผยความไม่เป็นธรรมที่ได้รับในช่วงนี้ทั้งหมดออกมา
นางตั้งครรภ์ได้เป็นอย่างดี ยามที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอด กลับถูกจูเอ้อร์ผลักแรงมากกระทั่งลูกในท้องเกือบออกมาจนทั้งสองคนเกือบตาย
คาดไม่ถึงว่ากว่าจะให้กำเนิดลูกชายนั้นไม่ง่ายเลย แต่จูเอ้อร์กลับไม่เหลียวแล ทั้งวันรู้จักแต่ไปอยู่กับนังจิ้งจอกนั่น
นางต้องการการดูแล นางยังอยู่ในช่วงรักษาตัวหลังคลอด แม้แต่เขายังไม่สนใจแล้วนางจะดูแลได้อย่างไร?
นางจ้องเขม็งไปยังนังจิ้งจอกที่ตั้งท้องอยู่ ยามนั้นนางไม่ได้เป็นคนสร้างปัญหาหรือ?
เกิดปัญหาขึ้นแต่จูเหล่าโถวเป็นผู้นำครอบครัวทำให้จูเอ้อร์รับนังจิ้งจอกเข้ามาเป็นอนุ แล้วนางจะทำอย่างไรได้?
……
ยามที่เย่อวี๋หรานไม่อยู่ จูเหล่าโถวก็รู้สึกว่าตัวเองทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวได้ไม่มีปัญหา ผลคือเมื่อเย่อวี๋หรานจ้องมองมา เขาก็กลัวจนรีบโยนความผิด “ยายเฒ่า เรื่องนี้จะตำหนิข้าไม่ได้นะ คนก็ท้องไปแล้วข้าจะทำอย่างไรได้เล่า? จะปล่อยให้เลือดเนื้อของสกุลจูออกไปอยู่ภายนอกไม่ได้กระมัง?”
“ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวแม่นางเปี้ยนเป็นผู้มีพระคุณของสกุลจูของพวกเรา เป็นนางที่ช่วยพริกของบ้านพวกเราเอาไว้ ไม่เช่นนั้นรอเจ้ากลับมา พริกคงตายไปหมดแล้ว”
……
“เรื่องพริกมาเกี่ยวข้องด้วยได้อย่างไร” เย่อวี๋หรานขมวดคิ้ว
“หากไม่เชื่อ เจ้าก็ถามเจ้าให
