มีปัญหาอะไรมาให้เขากินโดยสิ้นเชิง
แต่หากไม่ใช่เพราะโอสถมีปัญหา แล้วมีปัญหาที่ตรงไหนกัน?
“โอสถสีเขียวเม็ดนั้นมีรสชาติอย่างไร” หวันเหยียนเชียนหวาถาม ดวงตาคู่งามหยุดอยู่ที่ใบหน้าเขา
“โอสถนั้นมีปัญหาอะไรหรือ” จวินเจวี๋ยซางถาม จ้องมองนางเขม็ง
“เจ้าอาบน้ำแล้วใช่หรือไม่” หวันเหยียนเชียนหวาพลันถามขึ้น
เมื่อฟังคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว เปลือกตาของจวินเจวี๋ยซางกระตุกเล็กน้อย “อาบแล้ว เกี่ยวอะไรกับโอสถมเม็ดนั้นกันแน่”
“อืม อาบแล้วก็ดี ข้าอาบน้ำมาแล้วถึงมาที่นี่เช่นกัน” หวันเหยียนเชียนหวากล่าว จากนั้นหยิบขวดใบหนึ่งออกมาจากในห้วงมิติ เทโอสถเม็ดสีแดงจากในนั้นออกมากิน
ครั้นเห็นนางกินโอสถเม็ดสีแดง เขาพลันนึกถึงคำพูดแปลกประหลาดที่นางถามเมื่อครู่นี้ หัวใจเขากระตุกวูบทันที อีกทั้งหัวใจเต้นแรงขึ้นมาเพราะความคิดเหลือเชื่อที่เกิดขึ้นมาฉับพลัน
หวันเหยียนเชียนหวาลุกขึ้นโดยพลัน เดินเข้ามาใกล้ข้างเตียงแล้วนั่งลง แถบผ้าสีแดงหลายชิ้นเหมือนกับมีชีวิต มันมัดแขนขาเขาเอาไว้ ขึงเขาอยู่บนเตียงไม่ต่างจากตัวอักษร ‘大’
ปราณพลังบนกายพลันซ่านสลาย จวินเจวี๋ยซางที่ถูกมัดไว้จนเหมือนตัวอักษร ‘大’ แล้ว แม้เขาสงบนิ่ง กระนั้นก็อ
