ตอนที่ 3386 ขอบคุณมาก
เห็นรอยยิ้มของนางแล้ว เขาลุกขึ้นยืนพลางเอ่ยเสียงนุ่มนวล “เจ้าดื่มสุราตอนท้องว่างไปไม่น้อย จะเมาเอาได้ง่ายๆ ข้าจะให้เหลิ่งหวาพาเจ้ากลับไปนอนสักตื่นแล้วกัน!” พูดแล้วเขาก็ไม่รอให้นางพูดอะไรต่อ เดินออกจากศาลาไปก่อน
เหลิ่งหวาอยู่ในเรือนด้านหน้า เพราะรู้ว่าพวกเขาดื่มสุรากันอยู่ทางนี้ จึงไม่ได้เดินเข้าไปใกล้เกินไป กระทั่งเห็นโม่เฉินเดินออกมาก่อนแล้ว เขาถึงค่อยก้าวเข้าไป
“คุณชายโม่เฉิน” เหลิ่งหวาคารวะครั้งหนึ่ง
“เหลิ่งหวา นายหญิงของเจ้าดื่มสุราทั้งๆ ที่ท้องว่างไปไม่น้อย นางอยู่ในศาลา เจ้าส่งนางกลับไปเถอะ! ให้นางนอนหลับสักตื่นน่าจะดี” โม่เฉินกล่าวพลางหันกลับไปมอง เห็นเฟิ่งจิ่วที่อยู่ในศาลาเท้าคางด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างหนึ่งเขย่าจอกสุรา จึงถอนสายตากลับมาแล้วบอกให้เหลิ่งหวาเข้าไป
เหลิ่งหวามองไปทางศาลา คราวนี้ค่อยพยักหน้ารับ “ขอรับ ข้าทราบแล้ว” หลังจากเขาเห็นอีกฝ่ายจากไป เขาค่อยเดินไปทางศาลาหลังนั้น
“นายหญิง” เหลิ่งหวาเรียกเสียงหนึ่ง มองนางก่อนถามว่า “นายหญิง ต้องการกลับไปพักผ่อนหรือไม่” เหตุใดจู่ๆ นางถึงดื่มสุราได้เล่า
เฟิ่งจิ่วยันโต๊ะเพื่อลุกขึ้น ยิ้มก่อนกล่าวว่า
