ยังไม่ฟื้น ไม่ได้สติอยู่ตลอด คุณหนูหวันเหยียน ท่านเข้าไปดูหน่อยเถอะ!” ชายวัยกลางคนกล่าว รีบเชิญนางเข้าไป
หวันเหยียนเชียนหวาชะงักเล็กน้อย ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปด้านใน นางเห็นจวินเจวี๋ยซางที่อยู่บนเตียงยังคงนอนนิ่งดังเดิม เหมือนกับนอนหลับอย่างไรอย่างนั้น เห็นดังนั้นแล้วนางจึงเดินเข้าไป หยิบน้ำยาฟื้นตัวออกมาจากในห้วงมิติขวดหนึ่ง จากนั้นก็กล่าวกับชายวัยกลางคนว่า “ช่วยข้าประคองเขาขึ้นมาหน่อย”
“ได้” ชายวัยกลางคนก้าวเข้ามา สายตาจับจ้องขวดโปร่งแสงที่นางถืออยู่ตลอดเวลา ไปจนถึงน้ำยาสีเขียวใสที่อยู่ในขวดนั้น เขาลังเลก่อนจะถามออกมา “คุณหนูหวันเหยียน นั่นคืออะไรหรือ จะให้หัวหน้าพรรคกินเข้าไปใช่หรือไม่ จะได้ผลอย่างไรบ้าง”
หวันเหยียนเชียนหวาเหลือบมองเขา “นี่คือน้ำยาฟื้นตัวที่เฟิ่งจิ่วหลอม ช่วยฟื้นฟูร่างกายในด้านต่างๆ ตอนนี้หัวหน้าพรรคของเจ้าไม่ได้สติ ไม่ได้กินอะไรเช่นกัน หากนานเข้าแล้วร่างกายจะทนไหวได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายวัยกลางคนก็ยิ้มออกมา “ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง น้ำยาฟื้นตัวของภูตหมอ ข้าได้ยินมาว่ามันมีค่าเป็นพันชั่ง แถมคุณหนูหวันเหยียนยังตัดใจไปหาภูตหมอเพื่อนำของเหล่ามาให้หัวหน้าพรรคของข้ากิ
