ตอนที่ 3387 หมายความว่าอย่างไร
หวันเหยียนเชียนหวามองเขา “เจ้าออกไปเถอะ! ให้ข้าอยู่ในนี้คนเดียวก็พอแล้ว!”
ครั้นฟังดังนั้น ชายวัยกลางคนนิ่งอึ้งไปทันที เขามองนางแล้วยิ้มกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ได้ ข้าจะอยู่ข้างนอก หากมีอะไรก็เรียกข้าได้” จากนั้นเขาก็หมุนกายเดินออกไป พร้อมปิดประตูให้ด้วย
หวันเหยียนเชียนหวาเห็นเขาไปแล้วจึงหยิบน้ำยาวิญญาณในมือป้อนให้เขาอย่างระมัดระวัง ขณะมองจวินเจวี๋ยซางที่ไม่มีสติสัมปชัญญะ แววตาของนางก็วูบไหวเล็กน้อย ครั้นป้อนน้ำยาวิญญาณในมือเสร็จสิ้น นางจึงประคองเขานอนลง ส่วนนางก็นั่งจ้องเขาอยู่ข้างๆ คล้ายกับกำลังคิดอะไรอยู่
ระยะเวลาประมาณหนึ่งก้านธูปผ่านไป นางเดินออกมา กล่าวกับชายวัยกลางคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอกว่า “พรุ่งนี้ข้าจะมาอีก”
“อ้อ ดี คุณหนูหวันเหยียนพักผ่อนเร็วหน่อยเถอะ” พูดแล้วเขาก็มองส่งนางจากไป เมื่อกลับเข้าไปในเรือน เขาเห็นสีหน้าของหัวหน้าพรรคดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย ลมหายใจสม่ำเสมอขึ้นมากเช่นกันจึงรู้สึกวางใจขึ้นมาก
สองวันหลังจากนั้น หวันเหยียนเชียนหวาล้วนมาที่นี่ในเวลากลางคืน ป้อนน้ำยาวิญญาณให้กับจวินเจวี๋ยซาง เมื่อนางมาเยือนในคืนวันที่สาม ชายวัยกลางคนในเรือ
