ตอนที่ 3385 เคยมีอยู่คนหนึ่ง
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ใช่ เจ้ามาที่นี่กับพวกข้า อยู่ที่นี่มานานห้าปีแล้ว ควรกลับไปเยี่ยมหน่อย”
โม่เฉินดื่มสุราก่อนจะวางจอกลง มองนางช่วยเขารินสุราอีกจอกหนึ่ง ตอนนี้เขาพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ มองนางที่อยู่ตรงหน้าแล้วถามเสียงเบา “อาจิ่ว ข้ามีคำถามหนึ่งที่อยากถามเจ้ามาตลอด”
“หืม?” เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้วพลางมองเขา “คำถามอะไร เจ้าถามมาเถอะ!”
เขายกจอกสุราขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ สบสายตากับดวงตาสดใสของนาง “เจ้ารักโม่เจ๋อได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วพลันชะงักไป จากนั้นนางก็คลี่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ในดวงตายิ่งปรากฏความอ่อนโยนและหวานเชื่อม “เขาน่ะหรือ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารักเขาได้อย่างไร รู้เพียงว่าตั้งแต่รู้จักกันมา พวกข้าสองคนไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่ อีกทั้งวิวาทกันอยู่ไม่น้อย”
เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ นางสายหน้าก่อนจะยิ้ม “พูดแล้วก็ผ่านมาประมาณสิบปีแล้ว แต่แยกจากกันตอนนั้นไม่นานถึงสิบปี ต่อมาพบกันอีกครั้ง ทุกอย่างราบรื่นไปเสียหมด แล้วพวกข้าก็เดินร่วมทางกันอย่างเป็นธรรมชาตินัก”
โม่เฉินจิบสุราคำหนึ่งพลางหลุบตาลง ไม่นานนักเขาก็ช้อนสายตาขึ้นอีกครั้ง มองนางแล้
