นั่งๆ ข้าก็เพิ่งมาถึงเช่นกัน กินข้าวเช้าด้วยกันพอดี”
“อาจิ่วยังไม่ตื่นหรือ” โม่เฉินถามพลางมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ
“ตื่นแล้ว นางไปหาห้าวเอ๋อร์ น่าจะใกล้มาแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อตอบ บอกให้เขานั่งลง สาวใช้นำถ้วยและตะเกียบชุดหนึ่งออกมาวางเพิ่ม
กวนสีหลิ่นนั่งลงแล้วยิ้ม “เมื่อครู่พวกข้ากำลังคุยเรื่องที่พวกเขากำลังจะแต่งงานกัน ข้ารู้เรื่องงานแต่งดี งานแต่งเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต มีพิธีหลายอย่างต้องจัดการ”
“การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องที่ต้องตระเตรียมย่อมมีมาก แต่มีความช่วยเหลือของพวกเจ้า ข้าว่าพวกเขาต้องสบายใจขึ้นมาก” โม่เฉินยิ้มกล่าว มองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างๆ “หนทางของพวกเจ้าไม่ง่าย แต่งงานแล้วต้องยิ่งทะนุถนอมอีกฝ่าย โดยเฉพาะเจ้าต้องดีกับอาจิ่วมากหน่อย”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเขาคราหนึ่ง “นางเป็นภรรยาของข้า เป็นสตรีที่ข้ารัก ข้าย่อมถนอมนาง รักนางอยู่แล้ว”
ฟังบทสนทนาของทั้งสองคน กวนสีหลิ่นชะงักไปเล็กน้อย สายตาทอดมองใบหน้าของโม่เฉิน จากนั้นมองเซวียนหยวนโม่เจ๋ออีกครั้งหนึ่ง รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง
……….
