าวเอ๋อร์ไปเที่ยวเล่น เจอการลอบจู่โจม ห้าวเอ๋อร์ตกใจกลัวมาก”
หัวคิ้วของเซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดมุ่น “เป็นใครกัน มีเบาะแสหรือไม่” ด้วยชื่อเสียงของพวกเขา กลับมีคนกล้าลอบจู่โจมพวกเขาหรือนี่ อีกฝ่ายจะต้องมีเป้าหมายอย่างแน่นอน
“พวกข้าเดาว่าอาจเป็นคนของประมุขเทียมฟ้า เพราะตอนนั้นคนพวกนั้นพุ่งเป้ามาที่ห้าวเอ๋อร์” นางถอนใจเสียงเบา “เขาตกใจกลัวมาก กลับมาแล้วนอนไม่หลับ ข้าจึงให้ฉินซินเล่นฉินกล่อมเขา เขาถึงหลับไป”
“ข้าได้ยินมาว่าผู้อาวุโสเหมยบอกพ่อแม่แท้ๆ ของเขาแล้ว เมื่อพ่อแม่ของเขามาแล้ว หากเขายินดีก็ให้เขากลับไปเถอะ! จากคำพูดของพวกเขา ข้ารับรู้ว่าพวกเขาจะดูแลห้าวเอ๋อร์ได้ดีกว่าพวกเรา นอกจากนี้ด้วยพลังและอานุภาพของประมุขเสวียนอู่ในวันนี้ น่าจะปกป้องเขาได้รอบด้านยิ่งกว่า”
ฟังดังนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง “เรื่องนี้ถึงเวลาแล้วค่อยว่ากันเถอะ! พ่อแม่แท้ๆ ของเขาเป็นคนอย่างไร พบหน้ากันสักครั้งแล้วถึงจะรู้”
ตอนท้องฟ้ามืดลง สองคนออกจากเขาด้านหลังพร้อมกัน ครั้นมาถึงกลางลานเรือนของพวกเขา ก็เห็นเหลิ่งหวาเดินออกมาต้อนรับ
“เจ้าตำหนัก นายหญิง” เหลิ่งหวาคารวะพวกเขาครั้งหนึ่ง จากนั้นเดินไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง
