ร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมของเนื้อวางอยู่บนซึ้ง เขาอดน้ำลายสอไม่ได้
เพิ่งออกมาไม่นาน เหตุใดจึงได้รู้สึกว่าซาลาไส้เนื้อหอมขนาดนี้ หรือว่าของข้างนอกจวนล้วนหอมเช่นนี้?
“ไปๆๆ! ขอทานน้อยจากที่ไหน! ไปๆๆ! อย่าขวางข้าขายของตั้งแต่เช้าเช่นนี้” พ่อค้าเห็นขอทานเด็กตัวมอมแมมยืนอยู่ข้างหนึ่ง จึงก้าวขึ้นมาไล่ทันที
ห้าวเอ๋อร์ถูกเขาผลักไปข้างๆ ทำได้เพียงยืนมองอยู่ที่มุมหนึ่ง ก่อนจะเห็นพ่อค้าดุร้ายเปลี่ยนเป็นมีใบหน้ายิ้มแย้มในพริบตาเดียว เรียกลูกค้าให้เข้ามาซื้อซาลาเปา
แม้เขายังเด็ก แต่โชคดีที่ฉลาดเฉลียว อีกทั้งเรียนรู้สิ่งต่างๆ จากเฟิ่งจิ่วและเซวียนหยวนโม่เจ๋อมามาก ตอนนี้เห็นการปฏิบัติที่แตกต่างกันของพ่อค้าแล้ว เขาก็เข้าใจจุดประสงค์ที่ซ่อนอยู่ในทันที
เขาเป็นขอทานเด็ก ไม่มีเงินซื้อซาลาเปาไส้เนื้อ ไม่มีประโยชน์อะไรต่อพ่อค้า ด้วยเหตุนี้เขาจึงถูกมองด้วยสีหน้าไม่ดี ที่พ่อค้าต้อนรับลูกค้าเหล่านั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก็เป็นเพราะพวกเขามาซื้อซาลาเปาของพ่อค้า พ่อค้าได้ประโยชน์เป็นเงิน ถึงได้เกรงใจพวกเขาเช่นนี้
มารดาให้เขาออกมา เพราะอยากให้เขาเห็นสิ่งเหล่านี้หรือ นางไม่ได้บอกเขา แล้วสิบวันนี้เขาทำอะไรดีล่ะเนี่ย
……….
