ปลายเมฆเช่นกัน…
“ดูเร็ว! นั่นคือเฟิ่งหวง!”
เสียงหงส์ร้องดังขึ้น เฟิ่งหวงพลันกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า บินวนอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเปลวเพลิง หางหงส์งดงามยาวเหยียดหย่อนลง ไม่ว่าใครเห็นเข้าก็ล้วนต้องทอดถอนใจชมเชยอย่างอดไม่ได้
“งดงามจริงๆ!”
ไม่ไกลจากถ้ำที่เฟิ่งจิ่วเลื่อนระดับขั้น เซียนหยวนโม่เจ๋อยืนใช้มือไพล่หลัง ข้างกายมีห้าวเอ๋อร์ที่สวมชุดคลุมตัวน้อยสีดำทั้งตัว เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ในดวงตาทอประกายความตื่นเต้นชัดเจน
“ท่านพ่อ ท่านแม่สุดยอดจริงๆ! เฟิ่งหวงงดงามมาก!”
“เจ้าเป็นเด็กดีเชื่อฟังคำสั่ง ตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ต่อไปก็จะสุดยอดเช่นนี้ได้เหมือนกัน” เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว ยื่นมือลูบศีรษะเขา เมื่อคิดถึงฐานะของเด็กชาย ในดวงตาเขาฉายแววมืดครึ้มขึ้นมา
“ท่านพ่อ ห้าวเอ๋อร์จะเชื่อฟังท่านพ่อกับท่านแม่ จะตั้งใจฝึกบำเพ็ญ ต่อไปจะสุดยอดให้ได้เช่นพวกท่าน” เขาเงยหน้าเล็กๆ มองบิดา ในหัวใจของเขานั้น พวกเขาสองคนสุดยอดมากเสมอ แข็งแกร่งที่สุดเสมอ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองเขาแล้วไม่ได้พูดอะไร ไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“ท่านพ่อ ท่านแม่บรรลุระดับขั้นแล้วจะออกมาหรือไม่ ท่านพ่อ เมื่อท่านแม่ออกมาแล้ว พวกเรา
