ตอนที่ 3299 ไม่รู้จะไปที่ไหน
หวันเหยียนเชียนหวาไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน นางยังไร้ซึ่งเรี่ยวแรง หลังกินโจ๊กเสร็จแล้วถึงค่อยนอนลง ได้ยินเพียงสตรีวัยกลางคนเดินออกไปอย่างเงียบๆ หลังประตูปิดลงทั่วทั้งห้องก็กลับคืนสู่ความเงียบเช่นเดิม
นางที่นอนอยู่บนเตียงมองขื่อห้องอย่างนิ่งสงบ ก่อนจะค่อยๆ พลิกตัวแล้วหลับไป
พักอยู่ที่นี่จนถึงวันที่สามแล้วร่างกายจึงค่อยแข็งแรงขึ้น ในที่สุดนางก็เดินออกจากห้อง หลายวันนี้นางขลุกอยู่ในห้องตลอด จู่ๆ ออกมาแล้วมองเห็นดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า ก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง
“แม่นาง วันนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง” สตรีวัยกลางคนเห็นนางออกมาจึงรีบเข้ามาถาม
หวันเหยียนเชียนหวายิ้มแย้ม มองอีกฝ่าย “หลายวันนี้รบกวนท่านแล้ว วันนี้ร่างกายข้ากลับคืนสู่สภาพปกติแล้ว ถึงเวลาต้องจากไปแล้วเช่นกัน”
นางพูดพลางหยิบโอสถขวดหนึ่งออกมาจากในแขนเสื้อ “พวกท่านล้วนเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญ ในนี้มีโอสถที่ช่วยพวกท่านบรรลุขั้นพลังได้ นับว่าตอบแทนพวกท่านสามีภรรยาที่ดูแลข้าหลายวันมานี้”
ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นก็รีบโบกมือ “ไม่รบกวนเลย อย่าพูดเช่นนั้น” พวกเขาดูแลนางก็เพราะได้รับคำสั่งจากหัวหน้าพรรค แล้วจะจะรับของจาก