่า “หรือว่าอะไร เจ้าพูดออกมาสิ!”
“ทะเลาะกับหัวหน้าพรรคหรือ เป็นไปได้อย่างไร! คนอย่างหัวหน้าพรรคเหมือนคนที่จะทะเลาะกับผู้อื่นอยู่หรอกหรือ”
“เช่นนั้นที่นางจากไปเช่นนี้ พวกเราต้องรายงานสักหน่อยหรือไม่”
“อืม รายงานสักหน่อยดีกว่า ข้าว่าสีหน้านางไม่ค่อยดีเลย” คนหนึ่งในนั้นกล่าว หลังจากปิดประตูใหญ่ก็กล่าวขึ้นอีก “ข้าจะไปรายงานเอง เจ้าเฝ้าประตูก่อน” พูดจบแล้วก็เร่งฝีเท้าวิ่งไป
จวินเจวี๋ยซางที่อยู่ในป่าไผ่หลับตานั่งขัดสมาธิ ด้านในเรือนไม้ไผ่ไปจนถึงป่าไผ่ทั้งผืนเงียบสนิท จนกระทั่งมีเสียงฝีเท้าเดินมาอย่างเร่งร้อน
“หัวหน้าพรรค” ชายวัยกลางคนข้างนอกหยุดเท้า เรียกอย่างนอบน้อม
ในเรือนนั้น จวินเจวี๋ยซางที่หลับตาขัดสมาธิอยู่ไม่ลืมตาแม้แต่นิดเดียว เพียงถามเสียงเรียบ “มีเรื่องอะไร”
“หัวหน้าพรรค เมื่อครู่ได้ยินศิษย์เฝ้าประตูรายงาน คุณหนูหวันเหยียนไปแล้ว” หลังจากพูดคำนี้ออกไป ชายวัยกลางคนมองไปข้างในอย่างอดไม่ได้
จวินเจวี๋ยซางที่อยู่ข้างในฟังแล้วชะงักไป ก่อนจะกล่าวว่า “รู้แล้ว”
……….
