สัตว์เฝ้าประตูสองตัวแล้วเบือนสายตาไป นางคิดไม่ถึงเลยว่าภายในจวนจะมีสภาพเช่นนี้ เมื่อมองไปรอบๆ ไม่ว่ากำแพงหรือพื้นดินล้วนยับเยิน เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้ แววตาของนางหม่นแสงลง ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปข้างใน
“ภูตหมอกลับมาแล้ว”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเรียก เห็นเพียงหลังจากคนตระกูลเซ่าที่กำลังช่วยทำความสะอาดเห็นเฟิ่งจิ่ว ทุกคนต่างก้มหน้าและคารวะ ปล่อยให้นางเดินไป
เมื่อพวกตู้ฝานเห็นสถานการณ์ในจวน พวกเขาสบตากันอย่างอดไม่ได้ จากนั้นจึงเร่งฝีเท้าเดินไปข้างในเช่นกัน
เรือนหลักข้างใน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกำลังดื่มชาอยู่ในลาน ส่วนห้าวเอ๋อร์เดินไปมาอยู่ใกล้ๆ ปากส่งเสียงหัวเราะคิกคักออกมาเสมอ ซื่อเชวียและมู่ซินสองคนอยู่อีกด้านหนึ่ง พวกเขายืนพูดโน้มน้าวอยู่ข้างกายเซวียนหยวนโม่เจ๋ออยู่เรื่อยๆ
“อาจารย์ ตอนนี้ในจวนมีเพียงพวกท่านไม่กี่คน ไม่ปลอดภัยจริงๆ หากมีศัตรูมาเยือน อาจารย์เพียงคนเดียวจะคุ้มครองพวกเขาได้อย่างไร ตามพวกข้ากลับไปอาศัยอยู่บนเขาเถอะ! อย่างน้อยอยู่ที่สำนัก พวกเราก็รับมือไหว”
“ใช่แล้วอาจารย์ ตามพวกข้ากลับไปที่สำนักสักพักเถอะ หากอาจารย์เฟิ่งกลับมาแล้ว พวกเราค่อยมารับนางกลับสำนักด้วยกัน”
สองคนโน้มน้า
