ว เห็นเพียงเขามีสีหน้าเคร่งขรึมตลอด ไม่ได้ตอบความอะไรเช่นกัน พวกเขาพลันลอบถอนหายใจ ด้วยโน้มน้าวมาสองวันแล้ว เมื่อพวกเขามาถึงที่นี่ เห็นสถานการณ์ในจวนนี้แล้วตกใจมากจริงๆ
ด้วยพลังของพวกเขายังมีคนกล้ามาหาเรื่องถึงที่ ทำให้พวกเขาไม่คาดคิดจริงๆ ยิ่งไม่คาดคิดว่านอกจากหงส์ไฟของอาจารย์เฟิ่งแล้ว ยังรวมถึงอาจารย์ที่ไม่เปิดเผยตัวตนสนใจอะไรสักเท่าไรผู้นี้ และมังกรดำสัตว์โบราณตัวนั้น นี่เป็นเรื่องที่ไม่ว่าใครก็ไม่คาดคิด อีกทั้งไม่พบกันเท่าไรอาจารย์ก็บรรลุขั้นพลังแล้ว
“อาจารย์…”
“ไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อโบกมือ “ในจวนแห่งนี้มีคนตระกูลเซ่าช่วยเก็บกวาดก็พอแล้ว พวกเจ้ามาได้สองวันแล้ว กลับไปได้แล้ว”
ซื่อเชวียและมู่ซินได้ยินดังนั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะสบตากัน พวกเขาอยากกลับเช่นกัน เพียงแต่ไม่วางใจ! ตอนนี้อาจารย์เฟิ่งไม่อยู่ที่จวน หากถึงตอนนั้นนางกลับมาแล้ว เกิดอะไรขึ้นในจวนอีกแล้วควรจัดการอย่างไร?
พวกเขาเป็นศิษย์ของทั้งสองคน ตอนนี้อาจารย์มีเรื่องลำบากใจ พวกเขาย่อมไม่กล้านิ่งเฉย คิดแล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “ในเมื่ออาจารย์ไม่ยอมตามพวกข้ากลับสำนัก เช่นนั้นพวกข้าก็จะอยู่ที่นี่ต่อ!”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกลับไม่ได้ตอ
