” เซวียนหยวนโม่เจ๋อพูดไปพลาง เดินอย่างเชื่องช้าไปพลาง ไม่คิดเลยว่าฉินซินที่นางพากลับมาจะช่วยชีวิตพวกเหลิ่งหวาในยามคับขันได้
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ด้วยพลังของนางยังไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งเหล่านั้น กระนั้นยังเล่นพิณรบกวนจิตใจพวกเขาได้ เห็นได้ชัดเลยว่าผลกระทบย้อนกลับรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง ยังมีชีวิตรอดอยู่ได้ถือว่าดีมากแล้ว”
สองคนสนทนากันจนมาถึงเรือนของเหลิ่งหวา เมื่อเข้าไปข้างในแล้วก็เห็นซื่อเชวียกับมู่ซินสองคนอยู่ข้างในเช่นกัน
“อาจารย์” ทั้งสองคนเรียกเสียงหนึ่ง จากนั้นก็คารวะครั้งหนึ่งก่อนถอยออกไปอยู่ข้างๆ
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาสองคนแล้วกล่าว “พวกเจ้ารอก่อน ข้ามีเรื่องจะสั่งพวกเจ้า”
“ขอรับ” พวกเขาตอบรับ รออยู่ในเรือน
เซวียนหยวนโม่เจ๋อและเฟิ่งจิ่วเข้าไปในห้องของเหลิ่งหวา อีกฝ่ายลืมตาขึ้นมาแล้วหลังจากได้ยินเสียงของนาง ตอนนี้เห็นนางเข้ามาย่อมเผยรอยยิ้มบนใบหน้า พยายามลุกขึ้นนั่ง
“บนตัวยังมีแผล นอนลงดีกว่า” เฟิ่งจิ่วบอกก่อนจะก้าวไปข้างหน้า
……….
