บทที่ 845 ยิ่งฟังยิ่งไม่เข้าท่า ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
นางตวาดเสียงสั่น “ข้าแต่งเข้าสกุลจูมาหลายปี ความดีและความทุ่มเทที่ข้าทำลงไปทั้งหมด ท่านทำกับข้าเช่นนี้ได้อย่างไร”
“หรือตอนนี้สกุลจูมีเงินและความเป็นอยู่ดีขึ้นแล้วจึงไม่ต้องการข้าอีกต่อไป คิดจะขับไล่ไสส่งข้าแล้วพานังจิ้งจอกมาแทนที่ข้า”
“ถ้ากล้าทำอย่างนั้นกับข้า ข้าจะผูกคอตายต่อหน้าสกุลจูแล้วกลายเป็นผีร้ายตามหลอกหลอนไม่ไปไหน”
……
ไม่มีใครเคยเห็นหลิวซื่อเป็นเช่นนี้มาก่อน ในสายตาของทุกคน นางเป็นเพียงผู้หญิง ‘เสแสร้ง’ เล็กน้อยและเจ้าแผนการไปสักหน่อย ทว่าตอนนี้นางกลับดู ‘เสียสติ’ เต็มที
ท่าที ‘สิ้นสติ’ ด้วยความเกลียดชังทุกคนจนอยากจะฉีกทึ้งนั้นทำให้หลี่ซื่อและหลินซื่อที่อยู่ด้วยกันมานานปวดใจไม่น้อย
หลี่ซื่อสะบัดมือจากจูซื่อแล้วเดินมาด้านหน้า “พี่สะใภ้รอง ไม่มีใครพยายามไล่ท่านออกไปได้ ไม่ต้องเป็นห่วง ต่อให้ท่านแม่ไม่อยู่ก็ไม่มีใครไล่ท่านออกไปได้ ท่านทำเพื่อสกุลจูมามากอย่างที่ท่านบอก ท่านแต่งงานเข้าสกุลจูมาหลายปี ให้กำเนิดลูกชายให้ ทั้งยังไม่ได้ทำสิ่งใดผิด ไม่มีใครสามารถไล่ท่านออกไปได้…”
“แต่เจ้าเพิ่งพูดจาปกป้องนังจิ้งจอกนี่ไม่ใช่หรือ” หลิวซื่อตาแดงก่ำ
หลี่ซื่อตาแดงไม่ต่างกัน “ข้าเปล่า ข้าเพียงแค่ต้องการให้ท่าน…”
นางเหลือบมองเห็นกาน้ำชาบนโต๊ะจึงเปลี่ยนคำพูด “ใช่แล้ว เพียงต้องการให้ท่านดื่มน้ำแล้วเราจะได้ค่อย ๆ พูดจากัน”
หลินซื่ออยู่ใกล้โต๊
