่มุมปาก มีพลังเล็กน้อยแค่นี้ก็ยังกล้ามาหาเรื่องถึงที่ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ
“นายท่าน ในค่ายกลทั้งหลายเหมือนจะไม่มีใครแล้ว” กลืนเมฆากล่าว มองเจ้านายที่อยู่ในศาลา
“น่าจะรู้แล้วกระมัง แต่ไม่เป็นไร เหล่าไป๋เฝ้าอยู่ข้างนอก ในเมื่อมาแล้ว ข้าจะไม่ให้พวกเขารอดไปได้แม้สักคนเดียว” เฟิ่งจิ่วว่า วางจอกสุราในมือแล้วลุกขึ้น “พวกเราไปดูหน่อยเถอะ!”
“ได้” กลืนเมฆาตอบรับ ตามหลังนางออกไป
เพราะคนที่อยู่ข้างนอกไม่เห็นถึงความเคลื่อนไหวใดๆ จึงทำให้เจ้าสำนักใหญ่และเจ้าสำนักรองสองคนที่คอยอยู่ข้างนอกรู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง เห็นจวนตระกูลฉินยังคงเงียบเชียบดังเดิม ทั้งคู่จึงขมวดคิ้ว
“ทำไมไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือไม่”
“หากเกิดเรื่องขึ้นจะไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยได้อย่างไร”
สองคนสนทนากัน เมื่อปรึกษากันแล้วก็กล่าวว่า “ส่งคนเข้าไปดูหน่อยดีหรือไม่”
“ดี!” ดังนั้นสองคนจึงเรียกคนผู้หนึ่งมา แล้วให้เขาเข้าไปตรวจสอบดู ใครเล่าจะรู้ว่าเขาไปแล้วก็ไม่ย้อนกลับมาอีก
รออยู่ครู่หนึ่งแล้ว ไม่เห็นคนผู้นั้นกลับมาเช่นกัน ทั้งสองพลันหน้าเปลี่ยนสี ทันใดนั้นก็กล่าวว่า “ต้องเกิดเรื่องแน่ ถอย!” พวกเขายกมือส่งสัญญาณ ขณะเตรียมจะพา
