ตอนที่ 3239 เรียบสงบ
นั่นเป็นสตรีนางหนึ่ง สตรีที่สวมเสื้อผ้าเก่าขาดทว่างดงามยิ่ง นางนอนอยู่บนตั่งนุ่มอย่างเกียจคร้าน มือข้างหนึ่งวางอยู่บนไม้เท้า จ้องมองพวกเขาอย่างดุดันและมีเสน่ห์ในเวลาเดียวกัน
เมื่อถูกสายตาเย็นชาของสตรีนางนี้จ้องมองแล้ว พวกมันก็รู้สึกประหลาดใจอย่างอดไม่ได้ คิดหนีตามสัญชาตญาณ ทว่าตอนที่พวกมันคิดลอยออกจากห้องนี้อย่างรวดเร็ว เสียงของสตรีนางนั้นพลันดังขึ้น พร้อมกับไม้เท้าในมือนางที่กระแทกลงบนพื้น ฉับพลันนั้นบนพื้นปรากฏเป็นค่ายกลกักวิญญาณอันหนึ่ง ขังพวกมันไว้ภายในทันที
“ในเมื่อมาแล้ว พวกเจ้าคิดว่ายังจะรอดไปได้หรือ” เฟิ่งจิ่วหรี่ตา ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองวิญญาณผีเหล่านั้น
“อ้าก! ปล่อยพวกข้าออกไป! เจ้าเป็นใคร! พวกข้ากับเจ้าไร้ความแค้นต่อกัน เหตุใดเจ้าต้องทำร้ายพวกข้า”
ฟังเสียงตะโกนของวิญญาณตนนั้นแล้ว เฟิ่งจิ่วก็หัวเราะเสียงเบา มือหนึ่งเท้าสะเอว นางเปิดฝาน้ำเต้าที่หวันเหยียนเชียนหวาพี่สาวนางมอบให้ จากนั้นก็จ่อปากน้ำเต้าไปทางวิญญาณผีหลายตนนั้น
“มิน่าเล่าพวกเจ้าถึงเป็นวิญญาณผี ไม่ยอมอยู่ในที่ที่ควรอยู่ กลับออกมาทำร้ายมนุษย์เช่นนี้ หากข้าไม่เจอเข้าก็ช่างเถอะ แต่ในเมื่อเจอ
