ตอนที่ 3207 หนีแล้ว
สองบิดาบุตรีสนทนากัน ส่วนอีกสองคนง่วนอยู่กับกันหยิบกิ่งไม้มาย่างไก่ เวลาผ่านพ้นไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งเฟิ่งจิ่วที่พักผ่อนอยู่ในอ้อมแขนสตรีนางนั้นได้กลิ่นเนื้อย่าง นางถึงกระโดดออกจากอ้อมแขนของอีกฝ่ายมานั่งยองข้างๆ กองไฟนั้น ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองเนื้อย่างที่ถูกย่างจนเหลืองทองอยู่ตรงนั้น
“ฮ่าๆ ดูเหมือนสัตว์ตัวน้อยจะชอบกินเนื้อสุกนะ” ชายผู้นั้นเห็นสัตว์ตัวน้อยมองเนื้อย่างไม่วางตา จึงหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้
“สัตว์ตัวน้อยแปลกนัก สัตว์ที่นี่ล้วนกินเนื้อดิบ ไยมันกลับชอบเนื้อสุกเล่า หรือว่ามันถูกเลี้ยงด้วยคน” ชายอีกคนหนึ่งพูดขึ้นมาเช่นกัน พลางพิจารณาสัตว์ตัวน้อยที่นั่งยองอยู่ตรงนั้น
สตรีนางนั้นฟังแล้วชะงักไป “เลี้ยงด้วยคน? พวกท่านหมายถึงสัตว์ตัวน้อยมีเจ้าของหรือ”
ชายวัยกลางคนพยักหน้า “เป็นไปได้ สัตว์ตัวน้อยไม่เหมือนสัตว์ที่นี่อย่างชัดเจน อีกทั้งไม่ชอบกินเนื้อดิบ ไม่กลัวคน จะบอกว่าเลี้ยงด้วยคนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองพวกเขาครั้งหนึ่ง จากนั้นจ้องมองเนื้อย่าง
สตรีนางนั้นเห็นแล้วก้าวไปหั่นเนื้อย่างชิ้นหนึ่ง ก่อนใช้ใบไม้ห่อแล้วส่งไปถึงตรงหน้าของสัตว์ตัวน้อย “มากินเถอะ
