ตอนที่ 3201 ร่างคน
“มี ข้าเคยเจออยู่เหมือนกัน แต่ผู้ฝึกตนเหล่านั้นร้ายกาจมาก เจ้าอย่าเข้าใกล้พวกเขาดีที่สุด” อินทรีแก่ตัวนั้นเตือนด้วยความหวังดี แต่คิดดูแล้วก็พูดต่ออีกว่า “แต่เจ้าดูจะร้ายกาจกว่าพวกเขาหน่อย ต่อให้เจอแล้วเจ้าก็น่าจะไม่เป็นไร”
เฟิ่งจิ่วมองสีท้องฟ้า มองไปรอบๆ สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า “ในเมื่อเจ้าจับข้ามาที่นี่ เช่นนั้นคืนนี้ข้าจะพักผ่อนที่นี่สักคืนก็แล้วกัน!”
ครั้นได้ยินดังนั้น อินทรีแก่คล้ายกับคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แต่เมื่อรู้สึกถึงสายตาของฝ่ายตรงข้าม ทันใดนั้นกลับพูดปฏิเสธไม่ออก ทำได้เพียงพยักหน้า “ได้เลย! แต่เจ้าทำร้ายลูกๆ ของข้าไม่ได้”
เฟิ่งจิ่วนอนลงในรัง “ได้ ขอเพียงพวกมันไม่มารบกวนข้า” เดิมทีสามวันที่หลอมโอสถนั้นนางไม่ได้พักผ่อนเลย มาถึงที่นี่ก็เช่นกัน ตอนนี้อยู่บนหน้าผานี้ กลับได้พักเต็มที่สักครั้ง
รังของอินทรีแก่อยู่บนที่สูงของหน้าผา เรียกได้ว่าพักผ่อนอยู่ที่นี่แล้วยังมีอินทรีแก่คอยคุ้มกัน ปลอดภัยยิ่งนัก ดังนั้นเฟิ่งจิ่วจึงวางใจ นอนหลับไปตื่นหนึ่ง
เมื่อรังถูกครองพื้นที่ อินทรีน้อยหลายตัวจึงทำได้เพียงขดตัวอยู่ด้วยกัน ไม่กล้าเข้าไปเสียงดังใส่นกน้อยที่เข้ามาครองรังของพวกมัน นกน้อ
