องถังเหล่าโถว ไม่มีเจ้านายสกุลใดที่อยากเลือกคนที่ถูกขายบ่อย ๆ เพราะนั่นหมายความว่าเกิดปัญหาบางอย่างขึ้น ถังเหล่าโถวจึงรีบพูดขึ้นว่า “จูต้าเหนียง ไม่ต้องกังวล ข้าน้อยจะตั้งใจทำงานให้สุดความสามารถ”
“ดี หากไร้กฎคงไร้ระเบียบ แม้ว่าสกุลจูจะเป็นครอบครัวเล็ก ๆ แต่ก็ยังมีกฎอยู่บ้าง ขอเพียงเจ้าทำตามกฎ เราจะไม่ทำให้เจ้าต้องลำบาก เราต่างมีลูกหลาน เจ้าทำสิ่งใดเทพเซียนย่อมเห็น วันหนึ่งย่อมจะ ‘ตามคิดบัญชี’ กับเจ้าเอง ข้าเองไม่อยากเป็น ‘คนร้ายกาจ’ ตายไปแล้วกรรมจะได้ไม่ตกมาถึงลูกหลาน” เย่อวี๋หราน ‘บอกใบ้’ ให้พวกเขารับรู้
ถึงอย่างไรซื้อตัวมาแล้วก็ต้องทำให้รู้จักยำเกรงกันบ้างไม่ใช่หรือ
หนทางไปยังหมู่บ้านสกุลจูยังอีกไกล หากหนีไประหว่างทางแล้วจะหาคนได้อย่างไร?
สัญญาขายนี้สำคัญก็จริง ทว่าก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์เช่นกัน
