งขึ้นอยู่กับว่าถูกชะตากับครอบครัวเจ้านายหรือไม่
ยิ่งไปกว่านั้น ในกรณีของจูซานยังไม่ได้หาข้ารับใช้มากเท่าสกุลใหญ่ สิ่งสำคัญคือต้องเหมาะสมกับสกุลจู ไม่เช่นนั้นหากตาถั่วซื้อไปจะทำให้สกุลจูลำบาก
สุดท้ายจูซานจึงเลือกครอบครัวหนึ่ง และรับปากว่าขอเพียงตั้งใจทำงาน ทั้งพ่อแม่ลูกก็จะได้รับการปฏิบัติอย่างดี
จูซานเลือกครอบครัวที่มีสามรุ่นเพราะคิดมารอบคอบแล้ว
แม้คนอายุมากจะแก่เกินจะทำงานได้มาก แต่ก็มีประสบการณ์โชกโชน และ ‘ประสบการณ์’ เหล่านี้เป็นประโยชน์ต่อสกุลจู ขอเพียงพวกเขาตั้งใจทำงานก็จะช่วยแบ่งเบางานของสกุลจูทางอ้อมได้มาก
ถึงเวลานั้นถังเหล่าโถวและภรรยาเพียงแค่อยู่ดูแลบ้านก็เพียงพอแล้ว
ส่วนลูกชายสองคนและภรรยา คู่หนึ่งอยู่ดูแลจูชี อีกคู่พากลับไปบ้านเกิด คนเป็นภรรยาให้คอยดูแลเย่อวี๋หราน ส่วนผู้ชายให้ทำงานในเรือนสวนไร่นา
สามีภรรยาคู่นี้มีลูกหนึ่งคน คนหนึ่งอยู่เรียนเป็นเพื่อนต้าเป่ากับเอ้อร์เป่า ส่วนอีกคนอยู่บ้านดูแลซานเป่ากับซื่อเป่า (เขายังไม่รู้ว่าหลิวซื่อคลอดลูกแล้ว)
เมื่อรู้ถึงความตั้งใจของจูซาน เย่อวี๋หรานก็มองคนที่ยืนอยู่ในบ้านแล้วพยักหน้ารับ “อืม ในเมื่อเจ้าเห็นว่าเหมาะสมก็จัดการไป ถ้าไม่ดีเราค่อยเปลี่ยนกัน เพียงแค่ต้องลำบากไปที่ร้านนายหน้าเท่านั้น”
ถือเป็น ‘คำขู่’ กลาย ๆ สำหรับสกุลถังเหล่าโถว หากพวกเขากล้าไม่ตั้งใจทำงาน เช่นนั้นก็จะถูกขายออกไปทันที
การถูกขายบ่อยครั้งไม่ดีสำหรับครอบครัวข
