จ้าตำหนักประกาศแล้วว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป น่าหลานโม่เฉินจะเป็นศิษย์เอกของตำหนักนี้ ก็มี คนก้าวออกมาทันที
“เจ้าตำหนัก”
ชายวัยกลางคนประสานมือคารวะ มองน่าหลานโม่เฉินในชุดสีขาวที่อยู่ข้างหลัง เสียงทุ้มต่ำมีพลังดังขึ้น “ข้ามีสามคำถาม ขอศิษย์เอกไขข้อข้องใจ”
เจ้าตำหนักเห็นดังนั้นแล้วมองพวกเขาครั้งหนึ่ง ถอนใจเสียงเบาก่อนกล่าวกับโม่เฉิน “หากต้องการให้พวกเขาโอนอ่อน เห็นทีเจ้าต้องจัดการเอาเองแล้ว”
โม่เฉินยิ้มเล็กน้อย เดินไปข้างหน้าก้าวหนึ่งอย่างช้าๆ มองชายวัยกลางคนที่เอ่ยวาจาเบื้องล่าง “ไม่ทราบว่าคำถามคืออะไร”
“หนึ่งถามคุณธรรม ขอถามศิษย์เอกว่ามีคุณธรรมอะไร” ชายวัยกลางคนถามเสียงขรึม น้ำเสียงแฝงลมปราณพลังวิญญาณ เสียงดังกังวานดังเข้าหูของทุกคน
ได้ยินดังนั้นแล้วโม่เฉินก็ยิ้มอ่อนโยน “การละทิ้งความปรารถนาคือคุณธรรมอย่างหนึ่ง และข้ายอมรับเจตจำนงสวรรค์ แล้วจะขาดคุณธรรมไปได้อย่างไร”
ทุกคนเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง ไม่มีใครเอ่ยวาจา ผ่านไปพักหนึ่งแล้วชายวัยกลางคนผู้นั้นถึงถามต่ออีก
“สองถามจิตใจ ขอถามศิษย์เอก เคยคิดเสียสละร่างกายให้สรรพชีวิตในใต้หล้าหรือไม่”
โม่เฉินมองชายวัยกลางคน พร้อมกันนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆ “สรรพชีวิตในใต้
