ตอนที่ 3167 ศิษย์เอกเช่นนี้น่ะหรือ
ฟังดังนั้นแล้วทุกคนพลันอึ้งงัน เดิมคิดว่าเขาจะพูดว่าละทิ้งความเป็นความตายของตนเอง เตรียมจิตเตรียมใจเสียสละให้สรรพชีวิตในใต้หล้ามานานแล้ว ใครเล่าจะรู้ว่าเขาจะพูดว่าสรรพช ชีวิตในใต้หล้าเกี่ยวอะไรกับเขา ที่เขาต้องคุ้มครองมีเพียงคนผู้เดียวออกมา
แต่ละคนประหลาดใจและตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าเหลือเชื่ออยู่บ้าง ศิษย์เอกต้องสนใจใต้หล้า เป็นห่วงมนุษย์ไม่ใช่หรือ ไยพูดออกมาได้ว่าสรรพชีวิตไม่เกี่ยวกับเขา เขาคุ้มครองคน คนเดียวออกมาได้?
เจ้าตำหนักที่ยืนอยู่ด้านข้างได้ยินแล้วแววตาทอประกาย เขามองพลางไพล่มือข้างหนึ่งไว้ข้างหลัง ส่วนอีกมือหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าท้อง บุรุษเหมือนเซียนในชุดสีขาวพลิ้วไหวลอบถอนใจ
“หากเป็นศิษย์เอก นั่นต้องสนใจใต้หล้าเป็นห่วงมนุษย์ไม่ใช่หรือ ศิษย์เอกไม่รู้สึกว่าคำพูดนี้ไม่เหมาะสมหรือ” ชายวัยกลางคนผู้นั้นถามต่อ สายตาจ้องมองโม่เฉินในชุดสีขาวที่คล้ายกับ บไม่แปดเปื้อนกิเลสมนุษย์เขม็ง
จำต้องยอมรับว่าลักษณะปราณของน่าหลานโม่เฉินโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง ปราณเซียนพันเกี่ยวบนร่างกาย สูงส่งไม่ธรรมดา บนตัวเขาไม่มีพลังปราณที่ร้ายกาจน่ากลัว เป็นเพียงปราณอ่อนโยนสง่าง งา
