ม แต่กลับทำให้คนไม่กล้าดูถูก
ขณะที่เอ่ยคำถามนี้ ในใจเขาเต็มไปด้วยความกดดันมหาศาล ทั้งยังตื่นตระหนกอยู่บ้าง
คนผู้นี้เป็นถึงศิษย์เอกที่เจ้าตำหนักเลือกด้วยตนเอง เป็นตัวเลือกที่ได้มาจากการตอบรับเจตจำนงสวรรค์ เป็นศิษย์ใต้ร่มเงาศิษย์พี่ของเจ้าตำหนัก เป็นศิษย์เอกที่ตามหามานานหลายปีถึ งพบ และเรื่องที่เขากำลังทำอยู่ตอนนี้ก็คือยั่วยุอานุภาพของอีกฝ่าย หากบอกว่าไม่ตระหนกเลยย่อมเป็นคำโป้ปดแล้ว
“ใต้หล้าเกี่ยวอะไรกับข้า มนุษย์เป็นอะไรกับข้า”
แววตาลุ่มลึกและราบเรียบของโม่เฉินมองไปยังชายวัยกลางคน เขามองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ข้าเป็นศิษย์เอกไม่ใช่เพื่อสรรพชีวิตในใต้หล้า ยิ่งไม่ใช่เพื่อมนุษย์บนโลก ทว่าเดินไ ไปข้างหน้าตามใจตน ทำทุกอย่างที่ต้องการ”
เมื่อได้ยินดังนั้นชายวัยกลางคนก็พูดไม่ออกอีก คนอื่นก็เช่นเดียวกัน เพียงมองเขาอย่างอึ้งงัน คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นศิษย์เอกเช่นนี้
เห็นทุกคนเงียบงัน ไม่มีใครพูดจา เพียงมองนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น โม่เฉินจึงยิ้มบางแล้วถามว่า “ยังมีคำถามสุดท้ายด้วยไม่ใช่หรือ”
ชายวัยกลางคนถูกถามเข้าถึงได้ดึงสติกลับมาทันที เขารวบรวมความคิด มองโม่เฉินที่มีสีหน้าใคร่รู้เพียงเล็กน้อย หลังจากชะง
