ครั้ง นางรู้ว่าเมื่อพบกันอีกครั้ง การประมือกับเจ้าดอกบัวดำเป็นเรื่องที่จะต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว ถึงตอนนั้นก็ขึ้นอยู่กับว่าพลังความสามารถของใครแข็งแกร่งกว่ากันแล้ว
ทว่าหลังจากนั้นกลับไร้ข่าวคราว ไม่มีความเคลื่อนไหวเช่นกัน กอปรกับนางมาที่นี่อีกครั้งแล้วลืมเจ้าดอกบัวดำไปจนหมดสิ้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบกับกลิ่นอายดอกบัวดำที่นี่อีกครั้ง
ได้ยินดังนั้นแววตาของเซวียนหยวนโม่เจ๋อก็วูบไหวเช่นกัน ปราณดอกบัวดำ? เขาพลันคิดถึงเรื่องที่เฟิ่งจิ่วบาดเจ็บเพราะปราณดอกบัวดำในครั้งนั้น แววตาของเขาล้ำลึก ลอบคิดในใจว่า ‘ ‘เห็นทีว่าต้องรีบเพิ่มพลังขึ้นโดยเร็ว’
“เข้าไปดูหน่อยเถอะ”
เฟิ่งจิ่วกล่าว พอมาถึงด้านในและเห็นสตรีที่อยู่บนเตียงนางนั้น นางก็เลิกคิ้วขึ้นเบาๆ ก่อนมองไปทางเซวียนหยวนโม่เจ๋อ กลับเห็นเขาหมุนกายเดินไปแล้ว บอกเพียงว่าจะรออยู่ข้างนอ อก
“อิ่งอี เข้ามา” เฟิ่งจิ่วเรียก จากนั้นก็เดินไปยืนมองสตรีนางนั้นอยู่ที่ข้างเตียง
“ภูตหมอ” อิ่งอีก้าวเข้ามา ชำเลืองมองสตรีนางนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วเบือนสายตาออก
“ตรวจสอบฐานะของสตรีนางนี้หน่อย ส่งนางกลับไปอย่างลับๆ” เฟิ่งจิ่วป้อนยาให้สตรีแล้วเดินออกไป
ด้านนอก เซวียนห
