นที่ท่านชอบ เลือกที่ไม่ชอบไปด้วยดีหรือไม่ ท่านไม่ชอบไม่ได้หมายความว่าผู้อื่นจะไม่ชอบ ท่านคัดอันที่ไม่ชอบทิ้งหมดแล้วจะเหลืออะไรให้คนอื่นเลือก เลือกเอาที่ทั้งชอบและไม่ชอบไปด้วยกันเถอะ”
หลี่ซื่อหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “เจ้านี่ช่างปากกล้าขึ้นทุกวัน ทำเอาข้าอึ้งไปเลยเชียว”
การเกิดของหลานคนที่ห้าของสกุลจูทำให้ทั้งสกุลมีความสุข
แม้เด็กคนนี้จะคลอดก่อนกำหนดจึงตัวเล็กไปเสียหน่อย แต่เขาก็ค่อย ๆ เติบโตแข็งแรงด้วยการเลี้ยงดูจากทุกคน
หลายวันผ่านไป เขาก็ตัวขาวเกลี้ยงเกลาราวกับรากบัวขนาดย่อม ๆ
หลิวซื่อกอดลูกชาย นางใจอ่อนระทวยไหลลงหลุมรัก
เขาคือลูกชายนาง น่ารักน่าชังมากทีเดียว!
ไม่มีสิ่งใดในโลกน่าเอ็นดูไปมากกว่าเขาแล้ว!
“โอ๋เอ๋ ๆ…” หลี่ซื่อเดินเข้ามาเห็นเจ้าตัวน้อยก็อดใจอ่อนพลางยิ้มและหยอกเล่นด้วยไม่ได้
“น่ารักมากเลยใช่ไหม?” หลิวซื่อไม่อาจละสายตาไปจากลูกชายได้
อีกฝ่ายยิ้ม “อืม น่ารักมาก มีแม่คนใดไม่เห็นว่าลูกตนเองไม่น่ารักบ้าง”
นางยื่นชามน้ำแกงปลาตุ๋นให้หลิวซื่อแล้วบอกให้ดื่มสักคำ
“คอยดูแลข้ามาตลอดแบบนี้ หลายวันที่ผ่านมาข้ารบกวนเจ้าแล้ว” หลิวซื่อนานทีจะกล่าวขอบคุณ
ตามหลักการแล้วเมื่อหลานชายคนนี้ลืมตาดูโลกก็ควรไปแจ้งท่านแม่ให้รับรู้ ทว่าเพราะเจ้าตัวเล็กคลอดก่อนกำหนด นางกลัวว่าข่าวจะแพร่งพรายออกไปจึงไม่ได้ทำเช่นนั้น จึงรู้กันเพียงในวงจำกัด
ตอนนี้ในหมู่บ้านสกุลจูมีน้อยคนนักที่รู้ว่านางคลอดแล้ว
ด้วยเหตุนี
