ี่ กลุ่มของเรามีสิบสองคน ตอนนี้เหลือพวกเราไม่กี่คนที่รอดมาได้ ที่เหลือล้วนตายหมดแล้ว พวกเขาตายด้วยกรงเล็บของสัตว์ร้าย”
พวกเขาพูดพร้อมเสียงสะอึกสะอื้น ก่อนอธิบายต่ออีกว่า “ป้ายหยกเคลื่อนย้ายของพวกเราหล่นหายระหว่างวิ่งหนี พวกข้าออกจากที่นี่ไม่ได้แล้ว ทำได้เพียงรอให้จบการฝึกและถูกส่งตัวกล ลับเท่านั้น แต่ที่นี่มีสัตว์ร้ายอยู่มากมาย พวกข้า…พวกข้าเกรงว่าคงรอดออกไปไม่ได้แล้ว”
ทั้งสามขมวดคิ้วทันที ไม่มีป้ายหยกเคลื่อนย้าย? ยุ่งยากแล้วล่ะ ทั้งสามหันไปมองเฟิ่งจิ่วที่อยู่บนต้นไม้อย่างพร้อมเพรียง ถามนางด้วยสายตาว่าจะทำอย่างไร?
เฟิ่งจิ่วเห็นสายตาพวกเขาที่มองมา นางหยิบน้ำเต้าสุราออกมาดื่ม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน “มองข้าทำไม? ข้าก็ออกไปไม่ได้เช่นกัน”
ทั้งสามครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปบอกลูกศิษย์พวกนั้นว่า “พวกเจ้านั่งพักสักหน่อยก่อนเถอะ! จัดการบาดแผลตามตัวก่อน ให้พวกข้าคิดหาวิธีก่อน”
“ได้ พวกข้าจะทำตามที่ศิษย์พี่บอก” พวกเขารับคำ หลังจากทำแผลเสร็จ ก็นั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ พลางหันมองมาทางพวกมู่หลิงเป็นระยะ รวมถึงเฟิ่งจิ่วที่อยู่บนต้นไม้ด้วย
………………………………….
ตอนที่ 3131 เขตอาคม
มู่หลิงกับอีกสองคนกำลั
