ดกระจายไปทั่วเมื่อแขนของเขาถูกกระชากออกมาทั้งแบบนั้น ภาพอันน่าสยดสยองนี้ทำเอาเหล่าผู้ฝึกตนต่างอกสั่นขวัญแขวน ร้องลั่นอย่างเก็บอาการไม่ อยู่
“อ๊า!”
“สะ…สัตว์เทวะขั้นสุดยอด!”
ลูกศิษย์เหล่านั้นตะลึงไปตามๆ กัน แรงกดดันอันแข็งแกร่งที่ปลดปล่อยออกมาจากตัวของเจ้ากลืนเมฆาทำให้พวกเขาขาอ่อน ส่วนเจ้าตัวเมียที่นอนพักอยู่บนต้นไม้เองก็กลับคืนสู่ร่างเดิมด้วย เช่นกัน
ครั้นเห็นอสูรน้อยอีกตัวกลายร่างเป็นสัตว์เทวะระดับเจ็ดไปอีกตัว ผู้คนรอบข้างต่างก็อึ้งค้าง มองด้วยแววตาที่ทั้งตกใจและหวาดกลัว
เทียบกับลูกศิษย์เหล่านั้นแล้ว พวกมู่หลิงกลับสามารถเข้าใจได้ในทันทีเมื่อได้เห็นอสูรกลืนเมฆาสองตัวนั้น ว่าเหตุใดตลอดเส้นทางพวกเขาจึงไม่เจอสัตว์ร้ายเลยแม้แต่ตัวเดียว มีสัตว์ อสูรที่แข็งแกร่งอยู่ด้วยถึงสองตัวเช่นนี้ สัตว์ร้ายหน้าไหนยังจะกล้าเสนอหน้าเข้ามาโดยไม่ดูตาม้าตาเรืออีก?
ครั้นหันกลับมาดูภาพตรงหน้าอีกครั้ง แขนของชายคนนั้นถูกกระชากออกมาพร้อมกับแขนเสื้อ เหตุการณ์เลือดสาดและโหดร้ายที่เกิดขึ้นทำให้พวกเขาขวัญผวา
น่ากลัวเกินไปแล้ว! ชายคนนั้นถูกกระชากแขนออกมาในพริบตา ร่างกายของมนุษย์จะทนรับการขย้ำจากสัตว์เทวะเช่นนั้นได้อย่าง
