าว่าน้ำร้อนที่ต้มได้ที่หรือยัง เรียกหมอตำแยและหมอมาหรือยัง หลิวซื่อปวดท้องหนักและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ น่าจะใกล้คลอดเต็มทีแล้ว
“เรียกมาหมดแล้วเพียงแค่ยังไม่มาถึง เจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะออกไปตาม…” จูซื่อได้ยินว่าใกล้คลอดก็ร้อนใจ
ให้ตายเถิด คลอดก่อนกำหนดเช่นนี้แต่หมอตำแยและหมอยังมาไม่ถึง จังหวะนรกอะไรกัน!
เขาไม่อาจอยู่เฉย รีบออกจากบ้านไป
จูต้ากับจูอู่กล่าวเร่งเขาไม่ให้ชักช้า
ในจังหวะที่เขาวิ่งออกไปก็เห็นหมอชาวบ้านก้าวฉับ ๆ มายังบ้านตนเอง
“เฮ้อ มาถึงเสียที พี่รองของข้าไปเรียกท่านไม่ใช่หรือ แล้วเขาอยู่ที่ไหน?” จูซื่อชะโงกมองด้านหลังแต่ไม่เห็นจูเอ้อร์
“พี่รองของเจ้าไปตามหมอตำแย นางแก่และเดินเชื่องช้า ข้ากลัวว่าจะไม่ทันการจึงไม่รอแล้วล่วงหน้ามาก่อน” หมอชาวบ้านอธิบาย “แล้วพี่สะใภ้รองของเจ้าอยู่ไหน? นางเป็นอย่างไร ทำไมอยู่ ๆ ถึงได้คลอดก่อนกำหนด นางก็ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือ?”
มีสะใภ้ครอบครัวใดได้รับการ ‘พะเน้าพะนอ’ เช่นนี้ตอนท้องบ้าง นางแทบไม่ต้องทำงานตากแดดตากลมเลยไม่ใช่หรือ
“ข้าไม่รู้ ท่านรีบเข้าไปตรวจเถิด นางเลือดออก เมียข้าบอกว่าไหลออกมาเยอะมาก แล้วก็ปวดท้องมากขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนจะใกล้คลอดเต็มทีแล้ว…” จูซื่อลากเขาเข้าบ้าน “แต่เราไม่ใช่หมอจึงไม่เข้าใจและวินิจฉัยไม่ได้ ไม่ใช่หมอจึงไม่รู้ ท่านต้องมาดูด้วยตนเอง”
จูต้าเห็นหมอชาวบ้านมาถึงแล้วก็ดันอีกฝ่ายเข้าบ้าน “หมอมาแล้ว! หมอมาถึงแล้ว!”
