ตอนที่ 3020 ปกป้อง
กลิ่นอายพลังวิญญาณพุ่งออกจากแส้หางม้า ซัดไปทางผีน้อย เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้วก่อนสะบัดแขนเสื้อ ปัดป้องผีทั้งสองตัวจากการโจมตี
ชายวัยกลางคนเหมือนนึกไม่ถึงว่าเฟิ่งจิ่วจะลงมือกะทันหัน เขาจึงถูกพลังขุมนั้นสะท้อนกลับ ส่งผลให้เซถอยหลังไปหลายก้าว
เขาไม่พอใจ จ้องเฟิ่งจิ่วและตำหนิว่า “เจ้าทำอะไรของเจ้า!”
ดวงวิญญาณดวงอื่นๆ ที่ถอยไปอยู่อีกด้านก็ตะลึงงันเช่นกัน เหมือนนึกไม่ถึงว่ามนุษย์คนนี้จะปกป้องดวงวิญญาณอย่างพวกเขา
หวันเหยียนสิบสามเห็นอย่างนั้นก็เลิกคิ้ว เขาหันไปมองเฟิ่งจิ่ว เพียงแต่เขาไม่ได้ตำหนินาง ตรงกันข้ามกลับสาวเท้ายาวๆ มาข้างหน้า สองมือเท้าเอว ดวงตาเสือเบิกกว้าง ตะโกนใส่ชายวั ยกลางคนที่ถือแส้หางม้า “เจ้าน่ะสิ คิดจะทำอะไร? หา? รังแกผีเสร็จแล้วก็คิดจะรังแกคนต่ออย่างนั้นหรือ?”
พอถูกหวันเหยียนสิบสามตะคอก ชายวัยกลางคนถอยหลังไปหนึ่งก้าว เพื่อหลบไม่ให้โดนน้ำลายของอีกฝ่าย พลางใช้แส้ชี้ที่พวกเขาสองคน “พวกเจ้า พวกเจ้าไร้เหตุผล! นั่นคือวิญญาณ พวกมันทำร ร้ายคน พวกเจ้าปกป้องพวกมันทำไม”
“มันทำร้ายเจ้าแล้วหรือ เจ้าเห็นพวกมันทำร้ายใครแล้วหรือ” เฟิ่งจิ่วถามด้วยน้ำเสียงแช่มช้า เห็นผีน้อยตัวนั้นร่ำไห้และกอ
