อพรุ่งนี้เช้านางก็จะตื่นขึ้นมาเอง” เฟิ่งจิ่วเอ่ยปลอบใจเจ้าเมือง
ได้ฟังคำพูดของเฟิ่งจิ่ว เจ้าเมืองจึงพยักหน้า “ข้าจะส่งเสี่ยวหรูกลับห้องก่อน” เอ่ยจบ ก็ส่งลูกสาวของเขากลับห้อง ขณะเดียวกันก็เพิ่มความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัย
“บนตัวคนชุดดำมีกลิ่นอายชั่วร้าย” หวันเหยียนสิบสามเอ่ย ก่อนครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพูดต่อว่า “น่าจะเป็นคนของพรรคมาร เพียงแต่เหตุใดคนของพรรคมารมาปรากฏตัวที่เมืองแห่งนี้?”
“คนของพรรคมารจะจับสตรีนางนี้ไปทำไมกันนะ? อีกทั้งยังส่งคนมาแค่คนเดียว? น่าแปลกจริงๆ” เฟิ่งจิ่วเอ่ย นางมองคนที่อยู่บนพื้น “ถามเจ้าเมืองดูหน่อยเถอะ! บางทีเขาอาจจะรู้อะไร บางอย่าง”
“อืม” หวันเหยียนสิบสามพยักหน้า
หลังจากที่เจ้าเมืองพาลูกสาวของตนไปพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว ก็มาหาเขา ทั้งสองยังไม่ทันเอ่ยปาก เจ้าเมืองก็โบกมือเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องพูดแล้ว “ข้ารู้ว่าพวกท่านอยากถามอะไร ใช่แล้ ว ข้ามีเรื่องปิดบังอยู่จริงๆ”
เขาถอนหายใจ กล่าวว่า “คืนนี้ข้าเล่าเรื่องภูเขาหยินให้พวกท่านฟังมากมายขนาดนี้ แต่กลับไม่ได้บอกเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านของพวกเราให้ฟัง พักนี้ในอำเภอของเรามีเด็กสาวหายตัว วไปอย่างไร้ร่องรอย เพราะเหตุผลนี้แต่ละ
