ตอนที่ 3014 ปลอบขวัญ
“ฮือ…ลูกรัก ลูกรักเอ๋ย เจ้าตื่นสิ เจ้าตื่นขึ้นมา!”
“ลูกรัก เจ้าลืมตาสิ อย่าทำให้แม่ตกใจ แม่จะพาเจ้าไปดูขนมน้ำตาลปั้น แม่จะซื้อให้เจ้าดีหรือไม่? ลูกรัก เจ้าตอบแม่หน่อย ตอบแม่หน่อยเถอะ…”
หญิงวัยกลางคนลูบหัวเด็กน้อย พลางขานเรียกชื่อของเขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเศร้าสลด เฟิ่งจิ่วได้ยินก็รู้สึกไม่ดี นางไม่นึกเลยว่าเพราะความละเลยของพวกเขาจึงทำให้ครอบครัวนี้ตกอ อยู่ในสภาพเช่นนี้
สำหรับพ่อแม่ ลูกคือสมบัติล้ำค่าที่สุด โดยเฉพาะเด็กที่ยังอายุน้อยขนาดนี้ ยิ่งต้องปกป้องดั่งดวงใจ ตอนนี้เด็กที่อยู่ในอ้อมแขนของหญิงวัยกลางคน รูปร่างอ้วนท้วนทว่าสายตาเหม่อลอ อยไร้วิญญาณ ปากอ้าค้างน้ำลายไหล ปล่อยให้แม่ของเขาขานเรียกอยู่อย่างนั้น ลูบหัวอย่างไรก็ไร้การตอบสนอง นางสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะหันไปมองหวันเหยียนสิบสาม
“ไหนว่าท่านแก้ไขได้ไม่ใช่หรือ ไปดูหน่อยเถอะ” เด็กคนนั้นดูเหมือนจะสติหลุดเพราะความตกใจ สำหรับตระกูลหวันเหยียนเรื่องการประโลมจิตวิญญาณน่าจะไม่ใช่เรื่องยาก
หวันเหยียนสิบสามก้าวเข้ามา เอ่ยกับหญิงวัยกลางคนว่า “เจ้าวางเด็กลงบนเตียง ข้าจะช่วยดูให้”
“ฮือ…ลูกของข้า ลูกรักของข้า…” หญิงวัยกลางคนสะอื้นไห้
