ตอนที่ 3012 ขับไล่
“พวกลูกเต่าพวกนั้นเล่า หนีไปหมดแล้วหรือ” เขาสาวเท้ายาวๆ ออกไปข้างนอก ยกสองมือเท้าเอวมองไปรอบๆ ชาวบ้านที่มุงดูอยู่ไกลๆ เห็นอย่างนั้นก็สะดุ้ง รีบถอยหลัง
เฟิ่งจิ่วเดินออกมาข้างนอก บอกว่า “ไปกันเถอะ! หาที่อื่นกัน”
หวันเหยียนสิบสามจึงเดินตามนางออกไปโดยไม่พูดอะไรอีก เดินอยู่บนถนนพักหนึ่ง ก็มาถึงหอสุราอีกหนึ่งแห่ง สั่งอาหารมาหนึ่งโต๊ะ
หวันเหยียนสิบสามจ้องอาหารบนโต๊ะ ก่อนถามว่า “อาหารพวกนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้วกระมัง”
“ไม่มีแล้ว กินเถอะ!” เฟิ่งจิ่วคีบอาหารมากิน พลางพูดว่า “ถึงจะมีก็ไม่เป็นไร ขอเพียงท่านยังมีลมหายใจอยู่ ข้าก็ช่วยท่านได้”
หวันเหยียนสิบสามแค่นเสียง ไม่ได้พูดคุยอะไรกับนางต่อ แต่รินสุราดื่มเอง และคีบอาหารกินต่อ
เพียงแต่ ทั้งสองมีคราบเลือดเปื้อนตามตัว โดยเฉพาะหวันเหยียนสิบสาม สภาพดุดันน่ากลัว หลังจากที่พวกเขาเข้ามา คนในหอสุราต่างพากันคิดเงินแล้วทยอยออกไป
เฟิ่งจิ่วที่กินข้าวอยู่เห็นว่าด้านนอกหอสุรา คนเริ่มมามุงดูกัน พวกเขาจ้องมองและชี้นิ้วมาทางนี้พร้อมกับวิพากษ์วิจารณ์
นางจิบสุราเล็กน้อย ก่อนพยักเพยิด “ท่านดูสิ คนพวกนั้นมามุงดูอยู่นอกหอสุราทำไมกัน หนำซ้ำยังจ้องมาทาง
