ตอนที่ 3002 เป็นไปไม่ได้
เฟิ่งจิ่วรินสุราดื่ม เห็นอาหารถูกยกมาอย่างต่อเนื่อง หวันเหยียนสิบสามม้วนแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มกิน ไม่มีการสงวนท่าทีเลยแม้แต่น้อย เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมาและเ เริ่มกินด้วย
“ท่านมีศัตรูใช่หรือไม่”
จู่ๆ นางก็ถามขึ้น อาหารที่กำลังจะถูกคีบเข้าปากถูกลดลง ก่อนจะมองหน้าหวันเหยียนสิบสามแล้วถาม
หวันเหยียนสิบสามที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยได้ฟังอย่างนั้นก็บอกว่า “อยู่ข้างนอกนี้ใครบ้างไม่มีศัตรู เจ้าถามทำไม” พูดจบ เห็นนางวางตะเกียบลงและมองหน้าเขาอย่างสงสัย เขาก็คี บอาหารกินต่อพลางถามว่า “ทำไม เจ้าไม่กินหรือ อาหารพวกนี้ไม่ถูกปากพวกเจ้ารึ”
“อาหารพวกนี้ถูกวางยา” เฟิ่งจิ่วเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน
“แค่กๆ!”
เขาสำลักอาหารในทันที รีบวางตะเกียบลงแล้วยกมือหนาขึ้นเช็ดปาก ก่อนถามเสียงสูงว่า “เจ้าว่าอย่างไรนะ”
“ข้าบอกว่า อาหารพวกนี้ถูกคนวางยา” เฟิ่งจิ่วพูดต่อ หยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารดมๆ ดู สุดท้ายก็วางกลับที่เดิม
“เป็นไปไม่ได้! ข้า…” เขายังพูดไม่ทันจบ ก็รู้สึกว่าร่างกายผิดปกติ โดยเฉพาะกลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกายเหมือนกำลังจะสลายหายไป ภาพตรงหน้าเริ่มเลือนราง
เขาสะบัดหัว ถลึงตาจ้องเ
