กเขาไม่ได้พูดถึงข้าให้ท่านฟังหรือ”
“พวกเขาบอกแค่ว่ามีคนจะไปกับข้าด้วยคนหนึ่ง ให้ข้าช่วยดูแลหน่อย เดิมทีนึกว่าเป็นบุรุษ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นแม่หนูน้อยอย่างนี้” เขาขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงขรึม “เด็กผู้หญิงยุ่งยาก กเกินไปแล้ว ข้าไปทำงานไม่ได้ไปเล่น ยิ่งไปกว่านั้นสถานที่อย่างนั้นไม่เหมาะจะให้แม่หนูน้อยอย่างเจ้าไปหรอก”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “หวันเหยียนเชียนหวาเป็นพี่สาวร่วมสาบานของข้า นางหายตัวไป ข้าต้องไปตามหานางถึงจะถูก ฉะนั้นอย่างไรข้าก็ต้องไปด้วย ตอนนี้ฟ้าก็สางแล้ว พวกเรารีบไปกันเถอะ! อย ย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย”
“อ้อ เจ้าเป็นน้องสาวร่วมสาบานของเชียนหวาหรือ” หวันเหยียนสิบสามจ้องพิจารณาเฟิ่งจิ่ว สุดท้ายก็ยิ้มออกมา “ดูแล้วก็เหมือนกันอยู่บ้าง ทั้งสองคนชอบใส่ชุดสีแดง แต่ว่าบุคลิกของ พวกเจ้าสองคนกลับต่างกันอย่างลิบลับ”
เขามองเฟิ่งจิ่ว ก่อนถามว่า “อย่างนั้นข้าถามเจ้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเราจะไปที่ไหน”
………………………………….
