งทาง
หวันเหยียนสิบสามนั่งดื่มน้ำอยู่ข้างทาง หันไปมองรอบๆ ผ่านไปไม่นาน ก็เห็นเด็กหนุ่มชุดเขียวหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเดินออกมา เขามองแวบหนึ่งก่อนจะละสายตาออกไป ใครจะรู้เด็กหนุ่ มคนนั้นกลับเดินมาหยุดตรงหน้าเขา
“เจ้าจะทำอะไร” เจ้าหนุ่มนี่มีปัญหาอะไร? มายืนอยู่ตรงหน้าเขาทำไมกัน?
เฟิ่งจิ่วที่ใส่เสื้อผ้าสีเขียวและถือโอกาสนั้นแปลงโฉมไปด้วย พอได้ยินคำถามนั้นก็ยักคิ้ว “ข้าเอง เฟิ่งจิ่ว”
“เฟิ่ง…จิ่ว?” เขาชะงักงัน ก่อนจะเบิกตาโพลง “เฟิ่งจิ่ว?” เขาลุกขึ้น สังเกตอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า “เจ้ารู้วิชาแปลงโฉมด้วยหรือ”
นางยิ้มๆ “รู้บ้างเล็กน้อย”
“ใช้ได้เลย! ดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าเจ้าจะมีความสามารถอย่างนี้ด้วย” เขาพยักหน้า เอ่ยอย่างพึงพอใจ “อืม อย่างนี้ไม่เลว ไปกันเถอะ! สองวันนี้ต้องใช้ถนนภูเขา พาเจ้าไปหาของกินเติมพลัง งในเมืองก่อน” พูดจบ ทั้งสองก็เดินเข้าไปในเมืองข้างหน้า
แต่ทว่า ขณะที่ทั้งสองเดินมาถึงประตูเมืองและกำลังจะเดินเข้าไปนั้น ก็สัมผัสได้ถึงแรงสะเทือนอันรุนแรงบนพื้นดิน รวมถึงเสียงหัวเราะเล็กแหลมดังก้องไปทั่วบริเวณ คนที่กำลังทยอยเดิน นเข้าไปในเมืองข้างหน้าพอได้ยินก็พากันหันกลับไปมอง พอเห็นสิ่งที่อยู่ข้างหลังก็
